Adhyaya 9

Verse 1

इति श्रीकूर्मपाराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) अष्टमो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः निष्कलो निर्मलो नित्यो निष्क्रियः परमेश्वरः / तन्नो वद महादेव विश्वरूपः कथं भवान्

Wika ng mga ṛṣi: “Ang Kataas-taasang Panginoon ay walang bahagi, walang dungis, walang hanggan, at walang pagkilos. Ipaunawa mo sa amin, O Mahādeva—paano Ka rin naging Viśvarūpa, ang may anyong siyang buong sansinukob?”

Verse 2

ईश्वर उवाच नाहं विश्वो न विश्वं च मामृते विद्यते द्विजाः / मायानिमित्तमत्रास्ति सा चात्मानमपाश्रिता

Wika ni Īśvara: “Hindi Ako ang sansinukob, at ang sansinukob ay hindi rin umiiral nang hiwalay sa Akin. Maliban sa Akin, O mga dwija, wala ni anuman. Dito, ang nakikitang sanhi ay si Māyā, at ang Māyā ay nananahan at umaasa sa Sarili (Ātman).”

Verse 3

अनादिनिधना शक्तिर्मायाव्यक्तसमाश्रया / तन्निमित्तः प्रपञ्चो ऽयमव्यक्तादभवत् खलु

Ang Kapangyarihan—si Māyā—ay walang pasimula at walang wakas, at nananahan sa Di-Nahahayag (Avyakta). Mula sa gayong sanhi, ang buong sari-saring sanlibutan na ito ay tunay na sumibol mula sa Di-Nahahayag.

Verse 4

अव्यक्तं कारणं प्राहुरानन्दं ज्योतिरक्षरम् / अहमेव परं ब्रह्म मत्तो ह्यन्यन्न विद्यते

Ipinahahayag nila na ang Di-Nahahayag (Avyakta) ang sanhi—ang mismong Ānanda, ang Di-nasisirang Liwanag. Ako lamang ang Kataas-taasang Brahman; bukod sa Akin, wala nang iba.

Verse 5

तस्मान्मे विश्वरूपत्वं निश्चितं ब्रह्मवादिभिः / एकत्वे च पृथक्त्वे च प्रोक्तमेतन्निदर्शनम्

Kaya nga, ang aking anyong pangkalahatan (Viśvarūpa) ay matibay na pinagtibay ng mga nakakabatid sa Brahman. Ang aral na ito ang inihayag na halimbawa: Ako’y kapwa iisa at kapwa naiiba—pagkakaisa at pagkamarami.

Verse 6

अहं तत् परमं ब्रह्म परमात्मा सनातनः / अकारणं द्विजाः प्रोक्तो न दोषो ह्यात्मनस्तथा

Ako yaong Kataas-taasang Brahman—ang walang hanggang Paramātman. O mga dwija, ipinahahayag na Ako’y walang sanhi; kaya’t walang kapintasan o dungis na maaaring dumikit sa Sarili (Ātman).

Verse 7

अनन्ता शक्तयो ऽव्यक्ते मायाद्याः संस्थिता ध्रुवाः / तस्मिन् दिवि स्थितं नित्यमव्यक्तं भाति केवलम्

Sa Di-nahahayag (Avyakta) ay nakatatag ang walang-hanggang mga kapangyarihan—mula kay Māyā—matatag at di-nagmamaliw. Sa dakilang, maningning na dako roon, ang Di-nahahayag lamang ang walang hanggang nagniningning.

Verse 8

याभिस्तल्लक्ष्यते भिन्नमभिन्नं तु स्वभावतः / एकया मम सायुज्यमनादिनिधनं ध्रुवम्

Sa pamamagitan ng mga paraang iyon, ang Kataas-taasan ay napagkakamalang nahahati, bagaman sa likas nitong kalagayan ay di-nahahati. Ngunit sa iisang tunay na daan lamang nakakamtan ang sāyujya—pakikiisa sa Akin—walang simula, walang wakas, at di-natitinag.

Verse 9

पुंसो ऽभूदन्यया भूतिरन्यया तत्तिरोहितम् / अनादिमध्यं तिष्ठन्तं युज्यते ऽविद्यया किल

Para sa tao (Sarili), sa isang paraan ay may pag-iral at pagiging; sa ibang paraan naman ay natatabingan ang Yaon. Bagaman Siya’y nananatiling walang simula at walang gitna, waring naipapailalim Siya sa avidyā, ang kamangmangan.

Verse 10

तदेतत् परमं व्यक्तं प्रभामण्डलमण्डितम् / तदक्षरं परं ज्योतिस्तद् विष्णोः परमं पदम्

Ito nga ang Kataas-taasan, hayag na nahahayag, pinalalamutian ng bilog ng liwanag. Iyan ang Akṣara, ang Di-nasisira, ang Pinakamataas na Liwanag; iyan ang sukdulang tahanan ni Viṣṇu.

Verse 11

तत्र सर्वमिदं प्रोतमोतं चैवाखिलं जगत् / तदेव च जगत् कृत्स्नं तद् विज्ञाय विमुच्यते

Sa Yaon, ang buong sansinukob na ito ay hinabing magkakaugnay—ang lahat ng daigdig. Yaon mismo ang kabuuan ng sansinukob; sa tunay na pagkakilala sa Yaon, ang tao’y napapalaya.

Verse 12

यतो वाचो निवर्तन्ते अप्राप्य मनसा सह / आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् विभेति न कुतश्चन

Yaong Katotohanang pinagmumulan na binabalikan ng pananalita—hindi ito maabot—kasama ng isip: ang pantas na nakakabatid sa kaligayahan ng Brahman ay hindi natatakot sa anuman mula sa alinmang dako.

Verse 13

वेदाहमेतं पुरुषं महान्त- मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् / तद् विज्ञाय परिमुच्येत विद्वान् नित्यानन्दी भवति ब्रह्मभूतः

“Nakikilala ko ang Kataas-taasang Dakilang Purusha—nagniningning na gaya ng araw, lampas sa dilim ng kamangmangan. Sa pagkabatid sa Kanya, ang pantas ay ganap na napapalaya; bilang Brahman, nananahan siya sa walang hanggang kaligayahan.”

Verse 14

यस्मात् परं नापरमस्ति किञ्चित् यज्ज्योतिषां ज्योतिरेकं दिविस्थम् / तदेवात्मानं मन्यमानो ऽथ विद्वान् आत्मानन्दी भवति ब्रह्मभूतः

Higit sa Kanya ay walang mas mataas at wala ring iba—ang iisang Liwanag ng lahat ng liwanag, nananahan sa pinakadakilang langit. Sa pagkakilalang Siya lamang ang Sarili (Atman), ang pantas ay nagiging maligaya sa Sarili at umaabot sa kalagayang Brahman.

Verse 15

तदव्ययं कलिलं गूढदेहं ब्रह्मानन्दममृतं विश्वधाम / वदन्त्येवं ब्राह्मणा ब्रह्मनिष्ठा यत्र गत्वा न निवर्तेत भूयः

Ang Brahman ay yaong di-nagbabagong Katotohanan—banayad at mahirap matunghayan, nakatago sa loob ng pagkatawang may katawan—ang kaligayahan ng Brahman, walang-kamatayan, tahanan ng sansinukob. Ganyan ang pahayag ng mga brahmana na matatag sa Brahman: pagdating doon, hindi na muling babalik.

Verse 16

हिरण्मये परमाकाशतत्त्वे यदर्चिषि प्रविभातीव तेजः / तद्विज्ञाने परिपश्यन्ति धीरा विभ्राजमानं विमलं व्योम धाम

Sa ginintuang ningning ng pinakadakilang prinsipyo ng akasha, may liwanag na kumikislap na tila liyab. Sa tunay na pagkakabatid doon, namamasdan ng mga pantas ang walang dungis at maningning na tahanan sa panloob na kalangitan.

Verse 17

ततः परं परिपश्यन्ति धीरा आत्मन्यात्मानमनुभूयानुभूय / स्वयंप्रभः परमेष्ठी महीयान् ब्रह्मानन्दी भगवानीश एषः

Pagkaraan nito, ang matatapang na pantas ay namamasdan ang Kataas-taasan—muli’t muli, tuwirang natatanto ang Sarili sa loob ng Sarili. Siya’y sariling-liwanag, ang Pinakamataas na Panginoon na nakaluklok sa ibabaw ng lahat, ang Pinakadakila; Siya ang kaligayahan ng Brahman—ang Bhagavān, ang mismong Īśvara.

Verse 18

एको देवः सर्वभूतेषु गूढः सर्वव्यापी सर्वभूतान्तरात्मा / तमेवैकं ये ऽनुपश्यन्ति धीरास् तेषां शान्तिः शाश्वती नेतरेषाम्

Ang Nag-iisang Diyos ay nakatago sa lahat ng nilalang—sumasaklaw sa lahat, ang Panloob na Sarili ng bawat buhay. Ang mga pantas na matatag ang isip na tuwirang nakakakita sa iisang Siya lamang ay nagtatamo ng walang-hanggang kapayapaan; hindi gayon ang iba.

Verse 19

सर्वाननशिरोग्रीवः सर्वभूतगुहाशयः / सर्वव्यापी च भगवान् न तस्मादन्यदिष्यते

Ang Bhagavān ay may lahat ng mukha, ulo, at leeg; nananahan Siya sa lihim na kaloob-looban ng bawat nilalang. Siya’y sumasaklaw sa lahat—walang anumang kinikilalang hiwalay sa Kanya.

Verse 20

इत्येतदैश्वरं ज्ञानमुक्तं वो मुनिपुङ्गवाः / गोपनीयं विशेषेण योगिनामपि दुर्लभम्

Kaya nga, O mga pangunahing muni, ang banal na kaalamang ito tungkol sa Panginoon ay ipinahayag sa inyo. Ingatan itong mabuti at itago nang may pag-iingat, sapagkat bihira itong makamtan—kahit ng mga yogin.