Adhyaya 44

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां सहितायां पूर्वविभागे त्रिचत्वारिशो ऽध्यायः सूत उवाच चतुर्दशसहस्त्रणि योजनानां महापुरी / मेरोरुपरि विख्याता देवदेवस्य वेधसः

Ganito sa Śrī Kūrma Purāṇa, sa Pūrvabhāga, ang ika-44 na kabanata. Wika ni Sūta: Sa ibabaw ng Bundok Meru ay tanyag ang dakilang lungsod ng Diyos ng mga diyos, si Vedhas (Brahmā) ang Lumikha, na may lawak na labing-apat na libong yojana.

Verse 2

तत्रास्ते भगवान् ब्रह्मा विश्वात्मा विश्वभावनः / उपास्यमानो योगीन्द्रैर्मुनीन्द्रोपेन्द्रशङ्करैः

Doon nakaluklok ang kagalang-galang na Panginoong Brahmā—Kaluluwa ng sansinukob at Tagapagpabukal ng sansinukob—na sinasamba nang may pagpipitagan ng mga pinakadakilang yogin: ang mga pangunahing muni, si Indra, at si Śaṅkara (Śiva).

Verse 3

तत्र देवेश्वरेशानं विश्वात्मानं प्रजापतिम् / सनत्कुमारो भगवानुपास्ते नित्यमेव हि

Doon, ang kagalang-galang na Sanatkumāra ay walang patid na sumasamba sa Kataas-taasang Panginoon—ang Panginoon ng mga diyos, ang dakilang Īśāna, ang Kaluluwa ng sansinukob, at si Prajāpati, ang Tagapagluwal ng mga nilalang.

Verse 4

स सिद्धैरृषिगन्धर्वैः पूज्यमानः सुरैरपि / समास्ते योगयुक्तत्मा पीत्वा तत्परमामृतम्

Sinasamba siya ng mga Siddha, ng mga rishi at ng mga Gandharva—maging ng mga diyos—at nananatiling nakaupo, ang loob ay nakalubog sa Yoga, matapos inumin ang kataas-taasang amrita.

Verse 5

तत्र देवादिदेवस्य शंभोरमिततेजसः / दीप्तमायतनं शुभ्रं पुरस्ताद् ब्रह्मणः स्थितम्

Doon, sa harap ni Brahmā, nakatindig ang maningning at dalisay na dambana ni Śambhu—ang Diyos ng mga diyos—na ang ningning ay di masukat.

Verse 6

दिव्यकान्तिसमायुक्तं चतुर्धारं सुशोभनम् / महर्षिगणसंकीर्णं ब्रह्मविद्भिर्निषेवितम्

Taglay ang banal na liwanag, marilag pagmasdan, at umaagos sa apat na daluyan; siksik ito sa mga pangkat ng dakilang rishi at laging dinadalaw ng mga nakakakilala sa Brahman.

Verse 7

देव्या सह महादेवः शशाङ्कार्काग्निलोचनः / रमते तत्र विश्वेशः प्रमथैः प्रमथेश्वरः

Doon, si Mahādeva—Panginoon ng sansinukob—na ang mga mata ay ang Buwan, ang Araw, at ang Apoy, ay nagagalak kasama ang Diyosa, na pinaglilingkuran ng mga Pramatha, bilang Pramathêśvara, ang hari ng mga Pramatha.

Verse 8

तत्र वेदविदः शान्ता मुनयो ब्रह्मचारिणः / पूजयन्ति महादेवं तापसाः सत्यवादिनः

Doon, ang mga pantas na nakaaalam ng Veda—mapayapa at tapat sa brahmacarya—ay sumasamba kay Mahādeva; ang mga ascetic na nagsasabi ng katotohanan ay gumagalang sa Kanya sa pamamagitan ng mahigpit na tapa at disiplina.

Verse 9

तेषां साक्षान्महादेवो मुनीनां ब्रह्मवादिनाम् / गृह्णाति पूजां शिरसा पार्वत्या परमेश्वरः

Para sa mga muning nagpapahayag ng Brahman, si Mahādeva mismo—si Parameśvara, kasama si Pārvatī—ay tumatanggap ng kanilang pagsamba, na yumuyuko ang ulo sa paggalang.

Verse 10

तत्रैव पर्वतवरे शक्रस्य परमा पुरी / नाम्नामरावती पूर्वे सर्वशोभासमन्विता

Doon din, sa dakilang bundok na yaon, naroon ang pinakamataas na lungsod ni Śakra (Indra)—na tinatawag na Amarāvatī—sa silangan, puspos ng lahat ng karilagan.

Verse 11

तमिन्द्रमप्सरः सङ्घा गन्धर्वा गीततत्पराः / उपासते सहस्त्राक्षं देवास्तत्र सहस्त्रशः

Doon, ang mga pangkat ng Apsarā at mga Gandharva na nakatuon sa awit ay naglilingkod kay Indra, ang panginoong may sanlibong mata; at libu-libong mga deva rin ang sumasamba sa kanya sa pook na iyon.

Verse 12

ये धार्मिका वेदविदो यागहोमपरायणाः / तेषां तत् परमं स्थानं देवानामपि दुर्लभम्

Yaong mga matuwid, nakaaalam ng Veda, at matatag na nakatuon sa yajña at homa—para sa kanila ay naroon ang kataas-taasang tahanang iyon, na mahirap maabot kahit ng mga deva.

Verse 13

तस्य दक्षिणदिग्भागे वह्नेरमिततेजसः / तेजोवती नाम पुरी दिव्याश्चर्यसमन्विता

Sa timog na bahagi niyon ay naroon ang lungsod na tinatawag na Tejovatī, na kay Agni (Vahni) na may di-masukat na ningning, puspos ng mga banal na kababalaghan.

Verse 14

तत्रास्ते भगवान् वह्निर्भ्राजमानः स्वतेजसा / जपिनां होमिनां स्थानं दानवानां दुरासदम्

Doon nananahan ang Mapalad na Apoy, si Agni, na nagliliwanag sa sariling ningning—isang tahanan para sa mga deboto ng japa at ng mga handog na homa; subalit isang muog na hindi masalakay ng mga dānava (mga mapanlaban na puwersang demonyo).

Verse 15

दक्षिणे पर्वतवरे यमस्यापि महापुरी / नाम्ना संयमनी दिव्या सिद्धगन्धर्वसेविता

Sa timog, sa isang dakilang bundok, naroon ang malaking lungsod ni Yama—ang banal na Saṃyamanī ang pangalan—na dinadaluhan at pinaglilingkuran ng mga Siddha at Gandharva.

Verse 16

तत्र वैवस्वतं देवं देवाद्याः पर्युपासते / स्थानं तत् सत्यसंधानां लोके पुण्यकृतां नृणाम्

Doon, ang mga diyos at ang pinakadakila sa mga makalangit ay patuloy na sumasamba kay Vaivasvata (Yama), ang banal na panginoon. Ang daigdig na iyon ang hantungan ng mga matatag sa katotohanan—ng mga taong banal sa mundo na nagsagawa ng mga gawaing may bisa at kabutihan.

Verse 17

तस्यास्तु पश्चिमे भागे निरृतेस्तु महात्मनः / रक्षोवती नाम पुरी राक्षसैः सर्वतो वृता

Sa kanlurang bahagi nito naroon ang lupain ng dakilang Nirṛti; may isang lungsod na tinatawag na Rakṣovatī, na napaliligiran sa lahat ng panig ng mga rākṣasa.

Verse 18

तत्र तं निरृतिं देवं राक्षसाः पर्युपासते / गच्छन्ति तां धर्मरता ये वै तामसवृत्तयः

Doon, ang mga rākṣasa ay marapat na sumasamba sa diyosang Nirṛti; at yaong mga tapat sa sarili nilang (madilim) tuntunin ng dharma—mga taong may likas na tamas—ay napapasa kanyang kaharian.

Verse 19

पश्चिमे पर्वतवरे वरुणस्य महापुरी / नाम्ना सुद्धवती पुण्या सर्वकामर्धिसंयुता

Sa kanlurang dako, sa ibabaw ng isang dakilang bundok, naroon ang maringal na lungsod ni Varuṇa. Tinatawag itong Suddhavatī—banal at mapalad—na may kapangyarihang magkaloob ng katuparan ng lahat ng hangarin at layon.

Verse 20

तत्राप्सरोगणैः सिद्धैः सेव्यमानो ऽमराधिपः / आस्ते स वरुणो राजा तत्र गच्छन्ति ये ऽम्बुदाः / तीर्थयात्रापरी नित्यं ये च लोके ऽधमर्षिणः

Doon, pinaglilingkuran ng mga pangkat ng Apsarā at ng mga Siddha na ganap, nananahan ang hari na si Varuṇa, panginoon sa mga diyos. Doon din tumutungo ang mga ulap na may dalang ulan; at doon dumarating ang mga laging deboto sa paglalakbay sa mga tīrtha, at ang mga taong walang inggit at di-pagpaparaya.

Verse 21

तस्या उत्तरदिग्भागे वायोरपि महापुरी / नाम्ना गन्धवती पुण्या तत्रास्ते ऽसौ प्रभञ्जनः

Sa hilagang dako ng pook na iyon ay naroon ang dakilang lungsod ni Vāyu, ang diyos ng Hangin. Tinatawag itong Gandhavatī, banal na lunsod; at doon tunay na nananahan si Prabhañjana, ang makapangyarihang hangin.

Verse 22

अप्सरोगणगन्धर्वैः सेव्यमानो ऽमरप्रभुः / प्राणायामपरामर्त्यास्थानन्तद्यान्ति शाश्वतम्

Pinaglilingkuran ng mga pangkat ng Apsarā at Gandharva, nananahan doon ang Panginoon ng mga walang-kamatayan; ang mga mortal na nakatuon sa prāṇāyāma ay nakakamit ang walang-hanggang kalagayang iyon.

Verse 23

तस्याः पूर्वेण दिग्भागे सोमस्य परमा पुरी / नाम्ना कान्तिमती शुभ्रा तत्र सोमो विराजते

Sa silangang dako ng pook na iyon naroon ang kataas-taasang lungsod ni Soma (ang Buwan), isang maningning at mapalad na tahanang tinatawag na Kāntimatī; doon nagliliwanag si Soma sa karangalan.

Verse 24

तत्र ये भोगनिरता स्वधर्मं पुर्यपासते / तेषां तद् रचितं स्थानं नानाभोगसमन्वितम्

Doon, yaong mga nahuhumaling sa mga kaluguran ngunit tapat na tumutupad sa sariling svadharma—para sa kanila’y hinubog ang isang dako ayon sa nararapat, na hitik sa sari-saring ligaya.

Verse 25

तस्याश्च पूर्वदिग्भागे शङ्करस्य महापुरी / नाम्ना यशोवती पुण्या सर्वेषां सुदुरासदा

Sa silangang bahagi niyon ay naroon ang dakilang lungsod ni Śaṅkara, ang banal na metropolong tinatawag na Yaśovatī—sagrado at lubhang mahirap marating ng lahat.

Verse 26

तत्रेशानस्य भवनं रुद्रविष्णुतनोः शुभम् / घमेश्वरस्य विपुलं तत्रास्ते स गणैर्वृतः

Naroon ang mapalad na tahanan ni Īśāna—na ang anyo’y si Rudra at si Viṣṇu sa iisang katawan. Naroon din ang malawak na dambana ni Ghameśvara; at Siya’y nananahan doon, napaliligiran ng Kaniyang mga gaṇa.

Verse 27

तत्र भोगाभिलिप्सूनां भक्तानां परमेष्ठिनः / निवासः कल्पितः पूर्वं देवदेवेन शूलिना

Doon, para sa mga deboto ni Parameṣṭhin (Kataas-taasang Panginoon) na may pagnanais pa rin sa mga kaluguran, isang tahanan ang itinakda noon pa ng Diyos ng mga diyos—si Śūlin (Śiva), ang may hawak ng trident.

Verse 28

विष्णुपादाद् विनिष्क्रान्ता प्लावयित्वेन्दुमण्डलम् / समन्ताद् ब्रह्मणः पुर्यां गङ्गा पतति वै दिवः

Mula sa paa ni Viṣṇu ay lumitaw ang Gaṅgā—na nilamon ng agos ang bilog ng Buwan—at pagkaraan ay bumagsak mula sa langit, sa lahat ng panig, patungo sa lungsod ni Brahmā.

Verse 29

सा तत्र पतिता दिक्षु चतुर्धा ह्यभवद् द्विजाः / सीता चालकनन्दा च सुचक्षुर्भद्रनामिका

Doon siya bumagsak at umagos sa apat na panig, O mga ipinanganak na makalawa; naging apat ang kanyang anyo—tinawag na Sītā, Cālakanandā, Sucakṣus, at Bhadrā.

Verse 30

पूर्वेण सीता शैलात् तु शैलं यात्यन्तरिक्षतः / ततश्च पूर्ववर्षेण भद्राश्वेनैति चार्णवम्

Sa silangan, mula sa Bundok Sītā, ang (Sītā) na hanay ay dumaraan sa gitnang kalangitan; at pagkaraan, sa pagdaan sa silangang lupain na Bhadrāśva-varṣa, nararating nito ang karagatan.

Verse 31

तथैवालकनन्दा च दक्षिणादेत्य भारतम् / प्रयाति सागरं भित्त्वा सप्तभेदा द्विजोत्तमाः

Gayon din, ang ilog Ālakanandā, mula sa timog na landas ay pumapasok sa Bhārata at umaabot sa karagatan—pagkaraang mahati at bumutas, O pinakadakilang ipinanganak na makalawa, sa pitong sanga.

Verse 32

सुचक्षुः पश्चिमगिरीनतीत्य सकलांस्तथा / पश्चिमं केतुमालाख्यं वर्षं गत्वैति चार्णवम्

Ang ilog Sucakṣus, matapos tawirin ang lahat ng kabundukang kanluranin, ay tumutungo sa kanlurang lupain na tinatawag na Ketumāla-varṣa, at saka umaabot sa karagatan.

Verse 33

भद्रा तथोत्तरगिरीनुत्तरांश्च तथा कुरून् / अतीत्य चोत्तराम्भोधिं समभ्येति महर्षयः

Paglampas sa Bhadrā, sa mga bundok ng hilaga at sa mga lupain ng hilaga—kabilang ang bayan ng mga Kuru—at maging sa pagtawid sa Hilagang Karagatan, O mga dakilang rishi, sila’y nagpapatuloy pa (tungo sa malayong hilaga).

Verse 34

आनीलनिषधायामौ माल्यवान् गन्धमादनः / तयोर्मध्यगतो मेरुः कर्णिकाकारसंस्थितः

Sa pagitan ng mga bundok na Nīla at Niṣadha naroon ang Mālyavān at Gandhamādana; at sa pinakagitna ng dalawang iyon ay nakatindig ang Bundok Meru, na waring ubod o gitnang puso ng lotus.

Verse 35

भारताः केतुमालाश्च भद्राश्वाः कुरवस्तथा / पत्राणि लोकपद्मस्य मर्यादाशैलबाह्यतः

Ang Bhārata, Ketumāla, Bhadrāśva, at gayundin ang Kuru—sila ang mga “talulot” ng lotus ng daigdig, na nasa labas ng mga bundok-hangganan na nagtatakda ng saklaw nito.

Verse 36

जठरो देवकूटश्च मर्यादापर्वतावुभौ / दक्षिणोत्तरमायामावानीलनिषधायतौ

Ang Jathara at Devakūṭa—kapwa mga bundok-hangganan—ay humahaba mula timog hanggang hilaga, umaabot hanggang sa mga hanay na tinatawag na Ānīla at Niṣadha.

Verse 37

गन्धमादनकैलासौ पूर्वपश्चायतावुभौ / अशीतियोजनायामावर्णवान्तर्व्यवस्थितौ

Ang Gandhamādana at Kailāsa—kapwa humahaba mula silangan hanggang kanluran—ay nasa loob ng saklaw ng Varṇavān, at bawat isa’y may lawak na walumpung yojana.

Verse 38

निषधः पारियात्रश्च मर्यादापर्वताविमौ / मेरोः पश्चिमदिग्भागे यथापूर्वौ तथा स्थितौ

Ang dalawang bundok-hangganang ito—Niṣadha at Pāriyātra—ay nasa kanlurang panig ng Bundok Meru, nananatili sa kaayusang gaya ng naunang inilarawan.

Verse 39

त्रिशृङ्गो जारुधैस्तद्वदुत्तरे वर्षपर्वतौ / पूर्वपश्चायतावेतौ अर्णवान्तर्व्यवस्थितौ

Sa hilaga ay naroon ang mga bundok ng Varṣa na tinatawag na Triśṛṅga at Jārudhā; ang dalawang ito’y humahaba mula silangan hanggang kanluran at nakatindig sa loob ng malawak na pagitan ng karagatan.

Verse 40

मर्यादापर्वताः प्रोक्ता अष्टाविह मया द्विजाः / जठराद्याः स्थिता मेरोश्चतुर्दिक्षु महर्षयः

O mga pantas na dalawang-ulit na isinilang, ipinahayag ko rito ang walong bundok na hangganan. Mula kay Jaṭhara at iba pa, ang mga dakilang ṛṣi ay nakapuwesto sa apat na panig sa paligid ng Bundok Meru.