Adhyaya 41

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने चत्वारिंशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच कीदृशं यन्त्रमेतस्या मन्त्रोवा कीदृशो वरः / उपदेष्टा च कीदृक्स्याच्छिष्यो वा कीदृशः स्मृतः

Ganito sa Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa, sa bahaging Uttara, sa pag-uusap nina Hayagrīva at Agastya, sa salaysay ni Lalitā, ang ikaapatnapung kabanata. Si Agastya ay nagsabi: “Ano ang anyo ng yantra para sa Kanya? Ano ang anyo ng mantra o ng ipinagkaloob na vara? At ano ang dapat na katangian ng tagapagturo, at anong uri ng alagad ang itinuturing na nararapat?”

Verse 2

सर्वज्ञस्त्वं हयग्रीव साक्षात्परमपूरुषः / स्वामिन्मयि कृपादृष्ट्या सर्वमेतन्निवेदय

O Hayagrīva, ikaw ang ganap na nakaaalam, ang mismong Paramapuruṣa. O Panginoon, pagmasdan mo ako sa mahabaging tingin at ipahayag sa akin ang lahat ng ito.

Verse 3

हयग्रीव उवाच मन्त्रं श्रीचक्रगेवास्याः सेयं हि त्रिपुरांबिका / सैषैव हि महालक्ष्मीः स्फुरच्चैवात्मनः पुरा

Wika ni Hayagrīva: “Ito ang mantra ng Śrīcakra ng Diyosa na ang mukha’y gaya ng banal na cakra; Siya nga ang Tripurāmbikā. Siya rin ang Mahālakṣmī, na noong unang panahon ay kumislap at nagliwanag mula sa Kanyang Sarili.”

Verse 4

पस्यति स्म तदा चक्रं ज्योतिर्मयविजृंभितम् / अस्य चक्रस्य माहात्म्यमपरिज्ञेयमेव हि

Noon ay nakita niya ang Cakra na sumisiklab at lumalawak, na pawang liwanag. Ang kadakilaan ng Cakrang ito ay tunay na di-masusukat at di-mauunawa nang ganap.

Verse 5

साक्षात्सैव महालक्ष्मीः श्रीचक्रमिति तत्त्वतः / यदभ्यर्च्य महाविष्णुः सर्वलोकविमोहनम् / कामसंमोहिनीरूपं भेजे राजीवलोचनः

Sa katotohanan, ang Śrīcakra ay si Mahālakṣmī mismo. Nang sambahin ni Mahāviṣṇu—ang may matang gaya ng lotus—ang Cakrang iyon, tinanggap niya ang anyong Kāmasaṃmohinī, na umaakit at nagpapalito sa lahat ng daigdig.

Verse 6

अर्चयित्वा तदीशानः सर्वविद्येश्वरो ऽभवत् / तदाराध्य विशेषेण ब्रह्मा ब्रह्माण्डसूरभूत् / मुनीनां मोहनश्चासीत्स्मरो यद्वरिवस्यया

Pagkatapos sambahin iyon, si Īśāna ay naging Panginoon ng lahat ng vidyā. Sa natatanging pagsamba, si Brahmā ay naging tila araw ng Brahmāṇḍa. At si Smara (Kāmadeva) nama’y naging tagapagpahumaling maging sa mga muni, dahil sa gayong paglilingkod at pagsamba.

Verse 7

श्रीदेव्याः पुरतश्चक्रं हेमरौप्यादिनिर्मितम् / निधाय गन्धैरभ्यर्च्य षोडशाक्षरविद्यया

Inilagay sa harap ni Śrī Devī ang Cakra na yari sa ginto, pilak, at iba pa; saka sinamba sa pamamagitan ng mga pabango at ng Vidyā na may labing-anim na pantig (Ṣoḍaśākṣarī).

Verse 8

प्रत्यहं तुलसीपत्रैः पवित्रैर्मङ्गलाकृतिः / सहस्रैर्मूलमन्त्रेण श्रीदेवीध्यानसंयुतः

Araw-araw, sa mga banal na dahon ng tulasī, sa anyong mapalad, kalakip ang pagninilay kay Śrī Devī, inuusal ang pangunahing mantra nang isang libong ulit.

Verse 9

अर्चयित्वा च मध्वाज्यशर्करापायसैः शुभैः / अनवद्यैश्च नैवेद्यैर्माषापूपैर्मनोहरैः

Pagkatapos sumamba, maghandog ng pulot, ghee, asukal at pāyasa (lugaw na may gatas) na mapalad; at ng mga naivedya na walang dungis, kasama ang kaaya-ayang māṣāpūpa na mga kakanin.

Verse 10

यः प्रीणति महालक्ष्मीं मतिमान्मण्डलत्रये / महसा तस्य सांनिध्यमाधत्ते परमेश्वरी

Ang marunong na nagpapasaya kay Mahālakṣmī sa tatlong maṇḍala, sa kanya ang Parameśvarī ay nagtatatag, sa pamamagitan ng Kanyang ningning, ng banal na pagdalo sa piling niya.

Verse 11

मनसा वाञ्छितं यच्च प्रसन्ना तत्प्रपूरयेत् / धवलै कुसुमैश्चक्रमुक्तरीत्या तु योर्ऽचयेत्

Kapag Siya’y nalugod, tutuparin Niya ang ninanais ng puso; at sinumang sumamba sa kapwa (dalawa) ayon sa paraang cakra-muktā, gamit ang mapuputing bulaklak.

Verse 12

तस्यैव रसनाभागे नित्यं नृत्यति भारती / पाटलैः कुसुमैश्चक्रं योर्ऽचयेदुक्तमार्गतः / सार्वभौमं च राजानं दासवद्वशयेदसौ

Sa dulo ng kanyang dila, si Bhāratī (Sarasvatī) ay sumasayaw araw at gabi. Ang sinumang sumamba sa cakra gamit ang mga bulaklak na pāṭala ayon sa itinakdang landas, mapapasuko niya maging ang hari ng buong daigdig na parang alipin.

Verse 13

पीतवर्णैः शुभैः पुष्पैः पूर्ववत्पूजयेच्च यः / तस्य वक्षस्थले नित्यं साक्षाच्छ्रीर्वसति ध्रुवम्

Ang sinumang sumamba gaya ng dati gamit ang mapalad na mga bulaklak na dilaw, sa dibdib niya si Śrī (Lakṣmī) mismo ay nananahan palagi, tunay at tiyak.

Verse 14

दुर्गन्धैर्गन्धहीनैश्च सुवर्णैरपि नार्चयेत् / सुगन्धैरेव कुसुमैः पुष्पैश्चाभ्यर्चर्योच्छवाम्

Huwag maghandog ng mga bulaklak na mabaho o walang amoy, kahit bulaklak na ginto pa; sambahin ang Diyosa (Ucchavā) sa pamamagitan lamang ng mga bulaklak na mabango.

Verse 15

कामाक्ष्यैव महालक्ष्मीश्चक्रं श्रीचक्रमेव हि / श्रीविद्यैषा परा विद्या नायिका गुरुनायिका

Si Kāmākṣī ay si Mahālakṣmī; ang kaniyang cakra ay tunay na Śrīcakra. Ito ang Śrīvidyā, ang pinakamataas na kaalaman—ang Nayikā, ang banal na pinuno, at Nayikā ng mga guru.

Verse 16

एतस्या मन्त्रराजस्तु श्रीविद्यैव तपोधन / कामराजान्तमन्त्रान्ते श्रीबीजेन समन्वितः

O mayaman sa tapa! Ang hari ng mga mantra para sa Kaniya ay ang Śrīvidyā mismo; sa dulo ng mantra ay may bahaging ‘Kāmarāja’, na kalakip ang bīja na ‘Śrī’.

Verse 17

षोडशाक्षरविद्येयं श्रीविद्येति प्रकीर्तिता / इत्थं रहस्यमाख्यातं गोपनीयं प्रयत्नतः

Ang vidyā na ito ay may labing-anim na pantig at kinikilalang Śrīvidyā. Sa ganito, naipahayag na ang lihim; dapat itong ingatan at itago nang buong pagsisikap.

Verse 18

तिसृणामपि मूर्तीनां शक्तिर्विद्येयमीरिता / सर्वेषा मपि मन्त्राणां विद्यैषा प्राणरूपिणी

Ang Vidyā na ito ang ipinahayag na kapangyarihan ng tatlong anyo; at sa lahat ng mantra, ito ang Vidyā na may anyong prāṇa, ang hininga ng buhay.

Verse 19

पारंपर्येण विज्ञाता विद्येयं बन्धमोचिनी / संस्मृता पापहरणी जरामृत्युविनाशिनी

Ang Vidyā na ito ay nakikilala sa pamamagitan ng paramparā, ang tagapagpalaya sa mga gapos; kapag inaalala, inaalis ang kasalanan at winawasak ang pagtanda at kamatayan.

Verse 20

पूजिता दुःखदौर्भाग्यव्याधिदारिद्रयनाशिनी / स्तुता विघ्नौघशमिनी ध्याता सर्वार्थसिद्धिदा

Kapag sinamba, winawasak nito ang dalamhati, kamalasan, karamdaman at karalitaan; kapag pinuri, pinapawi ang lahat ng balakid; kapag pinagninilayan sa dhyāna, ipinagkakaloob ang katuparan ng lahat ng layon.

Verse 21

मुद्राविशेषतत्त्वज्ञो दीक्षाक्षपितकल्मषः / भजेद्यः परमेशानीमभीष्टफलमाप्नुयात्

Ang nakaaalam sa katotohanan ng mga natatanging mudrā, at nalinis ang dumi ng kasalanan sa dīkṣā, kapag sumamba kay Parameśānī ay makakamtan ang ninanais na bunga.

Verse 22

धवलांबरसंवीतां धवलावासमध्यगाम् / पूजयेद्धवलैः पुष्पैर्ब्रह्मचर्ययुतो नरः

Ang taong may brahmacarya ay dapat sumamba sa Kanya na nababalutan ng puting kasuotan, nananahan sa gitna ng puting tahanan, sa pamamagitan ng mga puting bulaklak.

Verse 23

धवलैश्चैव नैवेद्यैर्दधिक्षीरौदनादिभिः / संकल्पधवलैर्वापि पूजयेत्परमेश्वरीम्

Sa mga puting handog na naivedya—tulad ng yogurt (dadhi), gatas (kṣīra), kaning niluto sa gatas at iba pa—o sa dalisay na saṃkalpa, sambahin at purihin ang Parameśvarī, ang Kataas-taasang Diyosa.

Verse 24

श्रीर्वालन्त्र्यक्षीबीजैः क्रमात्खण्डेषु योजिताम् / षोडशाक्षरविद्यां तामर्चयेच्छुद्धमानसः

Ang bīja na “Śrī” at ang bīja na “Vālantryakṣī,” na iniuugnay nang sunod-sunod sa bawat bahagi, ay siyang vidyā na may labing-anim na pantig; ang may dalisay na isip ay dapat mag-alay ng pagsamba rito.

Verse 25

अनुलोमविलोमेन प्रजपन्मात्रिकाक्षरैः

Bigkasin sa japa ang mga titik na Mātṛkā sa ayos na anuloma at viloma—pasulong at pabalik.

Verse 26

भावयन्नेव देवाग्रे श्रीदेवीं दीपरूपिणीम् / मनसोपांशुना वापि निगदेनापि तापस

O tapas, sa harap ng mga diyos ay pagnilayan si Śrī Devī na nasa anyo ng ilawan; maaari itong bigkasin sa isip, pabulong, o sa malinaw na pagbigkas.

Verse 27

श्रीदेवीन्याससहितः श्रीदेवीकृतविग्रहः / एकलक्षजपेनैव महापापैः प्रमुच्यते

Ang may kasamang nyāsa ni Śrī Devī at ginagawang anyo ang sarili bilang kay Śrī Devī, sa isang lakṣa (100,000) na japa lamang ay napapalaya mula sa malalaking kasalanan.

Verse 28

लक्षद्वयेन देवर्षे सप्तजन्मकृतान्यपि / पापानि नाशयत्येव साधकस्य परा कला

O devarṣi, sa dalawang lakṣa na pagbigkas (japa), ang kataas-taasang kapangyarihan ng sādhaka ay tunay na pumupuksa sa mga kasalanan, kahit yaong nagawa sa pitong kapanganakan.

Verse 29

लक्षत्रितयजापेन सहस्रजनिपातकैः / मुच्यते नात्र संदेहो निर्मलो नितरां मुने / क्रमात्षोडशलक्षेण देवीसांनिध्यमाप्नुयात्

O muni, sa tatlong lakṣa na japa, napapalaya ang tao mula sa mabibigat na kasalanang naipon sa sanlibong kapanganakan—walang pag-aalinlangan; at sa pag-abot nang unti-unti sa labing-anim na lakṣa, matatamo niya ang paglapit sa presensya ng Devī.

Verse 30

पूजा त्रैकालिकी नित्यं जपस्तर्पणमेव च / होमो ब्राह्मणभुक्तिश्च पुरश्चरणमुच्यते

Ang pūjā sa tatlong oras araw-araw, ang japa at tarpaṇa; ang homa at pagpapakain sa mga brāhmaṇa—ito ang tinatawag na “puraścaraṇa”.

Verse 31

होमतर्पणयोः स्वाहा न्यासपूजनयोर्नमः / मन्त्रान्ते पूजयेद्देवीं जपकाले यथोचितम्

Sa homa at tarpaṇa, bigkasin ang “svāhā”; sa nyāsa at pūjā, bigkasin ang “namaḥ”. Sa dulo ng mantra, sambahin ang Devī sa oras ng japa ayon sa nararapat.

Verse 32

जपाद्दशांशो होमः स्यात्तद्दशांशं तु तर्पणम् / तद्दशांशं ब्राह्मणानां भोजनं विन्ध्यमर्दन

Mula sa japa, ang ikasampung bahagi ay maging homa; mula roon, ang ikasampung bahagi ay tarpaṇa; at ang ikasampung bahagi niyon ay ilaan sa pagpapakain sa mga brāhmaṇa, O Vindhyamardana.

Verse 33

देशकालोपघाते तु यद्यदङ्गं विहीयते / तत्संख्याद्विगुणं जप्त्वा पुरश्चर्यां समापयेत्

Kung dahil sa hadlang ng lugar o panahon ay may bahaging sangkap ng puraścaryā na nakaligtaan, bigkasin ang japa nang doble sa bilang na iyon, at saka tapusin ang puraścaryā nang ganap.

Verse 34

ततः काम्यप्रयोगार्थं पुनर्लक्षत्रयं जपेत् / व्रतस्थो निर्विकारश्च त्रिकालं पूजनेरतः / पश्चाद्वश्यादिकर्माणि कुर्वन्सिद्धिमवाप्स्यति

Pagkaraan, upang maisagawa ang mga ritwal na ayon sa ninanais (kāmya-prayoga), muling mag-japa ng tatlong lakṣa. Manatili sa vrata, walang pag-uga ng loob, masigasig sa pagsamba sa tatlong panahon; at pagkatapos, sa paggawa ng mga gawaing tulad ng vaśya at iba pa, makakamtan ang siddhi.

Verse 35

अभ्यर्च्य चक्रमध्यस्थो मन्त्री चिन्तयते यदा / सर्वमात्मानमरुणं साध्यमप्यरुणीकृतम्

Pagkatapos sumamba, kapag ang tagapagbigkas ng mantra ay nakaupo sa gitna ng cakra at nagmumuni, nakikita niya ang buong sarili bilang aruṇa (banal na mapulang liwanag); maging ang layuning nais makamtan ay nagiging aruṇa rin.

Verse 36

ततो भवति विन्ध्यारे सर्वसौभाग्यसुन्दरः / वल्लभः सर्वलोकानां वशयेन्नात्रसंशयः

Pagkatapos, sa lupain ng Vindhya, siya’y magiging marikit na hitik sa lahat ng mapalad na kagandahan, mamahalin ng lahat ng nilalang, at makapapailalim sa kanyang kapangyarihan ang lahat—walang alinlangan dito.

Verse 37

रोचनाकुङ्कुमाभ्यां तु समभागं तु चन्दनम् / शतमष्टोत्तरं जप्त्वा तिलकं कारयेद् बुधः

Ang marunong ay paghaluin ang rocanā at kuṅkuma na kapantay na bahagi ng candana; matapos mag-japa ng 108 ulit, iguhit ang tilaka sa noo.

Verse 38

ततो यमीक्षते वक्ति स्पृशते चिन्तयेच्च यम् / अर्धेन च शरीरेण स वशं याति दासवत्

Pagkaraan, ang sinumang tinitingnan, kinakausap, hinahaplos at laging iniisip—kahit sa kalahati ng katawan—siya’y napapasailalim sa kapangyarihan, na parang alipin.

Verse 39

तथा पुष्पं फलं गन्धं पानं वस्त्रं तपोधन / शतमष्टोत्तरं जप्त्वा यस्यै संप्रोष्यते स्त्रियै / सद्य आकृष्यते सा तु विमूढहृदया सती

Gayundin, O may yaman sa pag-aayuno: kumuha ng bulaklak, bunga, halimuyak, inumin at kasuotan; pagbigkas ng mantra nang isandaan at walo, saka ipadala sa sinumang babae—ang babaeng yaon, na nalilito ang puso, ay agad mahihila.

Verse 40

लिखेद्रोचन यैकान्ते प्रतिमामवनीतले / सुरूपां च सशृङ्गारवेषाभरणमण्डिताम्

Sa isang lihim at tahimik na pook, iguhit sa lupa gamit ang rocana ang isang larawan (pratima): marikit ang anyo, at pinalamutian ng kasuotan, gayak at mga alahas.

Verse 41

तद्भालगलहृन्नाभिजानुमण्डलयोजितम् / जन्मनाममहाविद्यामङ्कुशान्तर्विदर्भितम्

Sa noo, lalamunan, puso, pusod at bilog ng tuhod ng larawang iyon, ilagay ang pangalan sa kapanganakan at ang Mahāvidyā, na may “aṅkuśa” na nakapaloob sa loob.

Verse 42

सर्वाङ्गसंधिसंलीनामालिख्य मदनाक्षरैः / तदाशाभिमुखो भूत्वा त्रिपुरीकृतविग्रहः

Pagkaguhit, isulat ang mga titik ni Madana na tumatagos sa bawat kasukasuan ng buong katawan; saka humarap sa dako niya, at gawing anyo ang katawan bilang Tripurī.

Verse 43

बद्ध्वा तु क्षोभिणीं मुद्रां विद्यामष्टशतं जपेत् / संयोज्य दहनागारे चन्द्रसूर्यप्रभाकुले

Pagkatapos, itali ang mudrā na Kṣobhiṇī at bigkasin ang vidyā nang walong daang ulit; pag-isahin sa silid ng apoy na hitik sa liwanag ng buwan at araw.

Verse 44

ततो विह्वलितापाङ्गीमनङ्गशरपीडिताम् / प्रज्वलन्मदनोन्मेषप्रस्फुरज्जघनस्थलाम्

Pagkaraan, ang kaniyang mga sulyap ay nanginginig sa pagkahilo, pinahihirapan ng palaso ni Ananga (Kāmadeva); naglalagablab ang pag-igkas ng pagnanasa at kumikislap ang pagyanig ng kaniyang balakang.

Verse 45

शक्तिचक्रे लसद्रश्मिवलनाकवलीकृताम् / दूरीकृतसुचारित्रां विशालनयनाम्बुजाम्

Sa cakra ng Śakti, siya’y binalot ng umiikot na sinag na kumikislap; ang kaniyang mabuting asal ay napalayo, at ang kaniyang malalaking matang gaya ng lotus ay luminaw.

Verse 46

आकृष्टनयनां नष्टधैर्यसंलीनव्रीडनाम् / मन्त्रयन्त्रौषधमहामुद्रानिगडबन्धनाम् / दूरीकृतसुचारित्रां विशालनयनाम्बुजाम्

Nahila ang kaniyang mga mata, nawala ang tatag at lumubog ang hiya; siya’y iginapos na parang tanikala ng mantra, yantra, mga gamot at mahā-mudrā. Napalayo ang mabuting asal, at ang kaniyang malalaking matang gaya ng lotus ay luminaw.

Verse 47

मनो ऽधिकमहामन्त्रजपमानां हृतांशुकाम् / विमूढामिव विक्षुब्धामिव प्लुष्टामिवाद्भुताम्

Dahil ang isip ay lubhang nakatuon sa pagbigkas ng mahā-mantra, ang kaniyang kasuotan ay waring naagaw; siya’y tila nalilito, tila nayayanig, tila nasusunog—kamangha-mangha.

Verse 48

लिखितामिव निःसंज्ञामिव प्रमथितामिव / निलीनामिव निश्चेष्टामिवान्यत्वं गतामिव

Na wari’y nakasulat na, na wari’y nawalan ng malay, na wari’y nadurog; na wari’y nagkubli, na wari’y di na gumagalaw, na wari’y naging ibang-anyo na.

Verse 49

भ्रमन्मन्त्रानिलोद्धूतवेणुपत्राकृतिं च खे / भ्रमन्तीं भावयेन्नारीं योजनानां शतादपि

Sa himpapawid, umiikot siya na wari’y anyo ng dahon ng kawayan na tinatangay ng hanging mula sa mantra; pagnilayan ang babaeng iyon na umiikot, kahit pa sa layong sandaang yojana.

Verse 50

चक्रमध्यगतां पृथ्वीं सशैलवनकाननाम् / चतुःसमुद्रपर्यन्तं ज्वलन्तीं चिन्तयेत्ततः

Pagkaraan, pagnilayan ang daigdig na nasa gitna ng chakra, na may mga bundok, kagubatan at gubat; hanggang sa hangganan ng apat na dagat, na nagliliyab na maningning.

Verse 51

षण्मासाभ्यासयोगेन जायते मदनोपमः / दृष्ट्वा कर्षयते लोकं दृष्ट्वैव कुरुते वशम्

Sa pagsasanay ng yoga sa loob ng anim na buwan, nagiging kawangis ni Kamadeva; sa isang tingin pa lamang hinihila niya ang daigdig, sa isang tingin pa lamang pinasasailalim niya sa kapangyarihan.

Verse 52

दृष्ट्वा संक्षोभयेन्नारीं दृष्ट्वैव हरते विषम् / दृष्ट्वा करीति वागीशं दृष्ट्वा सर्वं विमोहयेत् / दृष्ट्वा चातुर्थिकादींश्च ज्वरान्नाशयते क्षणात्

Sa isang tingin, ginugulo niya ang babae; sa isang tingin, inaalis niya ang lason. Sa isang tingin, pinapabigkas niya kay Vāgīśa, Panginoon ng Pananalita, ang “karīti”; sa isang tingin, nilulunod niya sa pagkalito ang lahat. At sa isang tingin, winawasak niya ang mga lagnat gaya ng cāturthikā at iba pa sa isang iglap.

Verse 53

पीतद्रव्येण लिखितं चक्रं गूढं तु धारयेत् / वाक्स्तंभं वादिनां क्षिप्रं कुरुते नात्र संशयः

Dalhin nang lihim ang cakra na isinulat sa dilaw na sangkap; agad nitong pinatitigil ang pananalita ng mga nakikipagtalo, walang pag-aalinlangan.

Verse 54

महानीलीरसेनापि शत्रुनामयुतं लिखेत् / दक्षिणाभिमुखो वह्नौ दग्ध्वा मारयते रिपून्

Kahit sa katas ng Mahānīlī na bughaw, isulat ang maraming pangalan ng kaaway; humarap sa timog at sunugin sa apoy, at mapupuksa ang mga kalaban.

Verse 55

महिषाश्वपुरीषाभ्यां गोमूत्रैर्नाम टङ्कितम् / आरनालस्थितं चक्रं विद्वेषं कुरुते द्विषाम्

Gamit ang dumi ng kalabaw at kabayo, kasama ang ihi ng baka, ukitan ang pangalan; ang cakra na inilagay sa āranāla ay nagbubunsod ng matinding pagkapoot sa mga kaaway.

Verse 56

युक्त्वा रोचनया नाम काकपक्षेण मध्यगम् / लंबमानस्तदाकारो उच्चाटनकरं परम्

Iugnay ang pangalan sa rocanā at ilagay sa gitna gamit ang balahibo ng pakpak ng uwak; kapag isinabit na nakalaylay sa gayong anyo, ito’y nagdudulot ng sukdulang uccāṭana (pagpapalayas).

Verse 57

दुग्धलाक्षारोचनाभिर्महानीलीरसेन च / लिखित्वा धारयंश्चक्रं चातुर्वर्ण्यं वशं नयेत्

Sa gatas, lākṣā, rocanā, at katas ng Mahānīlī, isulat ang cakra at dalhin ito; sa gayon, ang cāturvarṇya (apat na varṇa) ay mapapasailalim sa kapangyarihan.

Verse 58

अनेनैव विधानेन जलमध्ये यदि क्षिपेत् / सौभाग्यमतुलं तस्य स्नानपानान्न संशयः

Sa gayunding paraan ding ito, kung ihahagis sa gitna ng tubig, ang taong iyon ay magkakamit ng di-matatawarang pagpapala at magandang kapalaran sa pamamagitan ng banal na pagligo at pag-inom—walang pag-aalinlangan.

Verse 59

चक्रमध्यगतं देशं नगरीं वा वराङ्गनाम् / ज्वलन्तीं चिन्तयेन्नित्यं सप्ताहात्क्षोभयेन्मुने

O Muni, araw-araw pagnilayan ang isang lupain o lungsod, o isang marangal na dalaga na nasa gitna ng cakra, na wari’y nagliliyab; sa loob ng pitong araw ay magdudulot ito ng pagyanig at pagkabalisa.

Verse 60

लिखित्वा पीतवर्णं तु चक्रमेतद्यदाचरेत् / पूर्वाशाभिमुखो भूत्वा स्तंभयेत्सर्ववादिनः

Kapag iginuhit ang cakrang ito sa kulay dilaw at isinagawa ang ritwal, na nakaharap sa silangan, mapipigil at mapapatahimik ang lahat ng nagsasalita at nakikipagtalo.

Verse 61

सिंदूरवर्णलिखितं पूजयेदुत्तरामुखः / यदा तदा स्ववशगो लोको भवति नान्यथा

Ang cakrang isinulat sa kulay sindūra (pulang pula) ay sambahin nang nakaharap sa hilaga; kung kailan man ito gawin, sa sandaling iyon ang mga tao’y mapapasailalim sa sariling kapangyarihan—wala nang iba.

Verse 62

चक्रं गौरिकयालिख्यपूजयेत्पश्चिमामुखः / यः ससर्वाङ्गनाकर्षवश्यक्षोभकरो भवेत्

Ang cakrang iginuhit sa gaurikā (maputi/mapusyaw na dilaw) ay sambahin nang nakaharap sa kanluran; ang taong iyon ay magiging may kapangyarihang umakit sa lahat ng babae, magpasunod, at magpagalaw ng damdamin.

Verse 63

पूजयेद्विन्ध्यदर्पारे रहस्येकचरो गिरौ / अजरामरतां मन्त्री लभते नात्र संशयः

Ang tagapagdala ng mantra, na mag-isa sa lihim na bangin ng Vindhya sa bundok, ay dapat magsagawa ng pagsamba; tiyak na makakamit niya ang kalagayang di tumatanda at di namamatay, walang pag-aalinlangan.

Verse 64

रहस्यमेतत्कथितं गोपितव्यं महामुने / गोपनात्सर्वसिद्धिः स्याद्भ्रंश एव प्रकाशनात्

O dakilang Muni, ang lihim na ito ay naipahayag na; nararapat itong itago. Sa pagtatago, dumarating ang lahat ng siddhi; sa pagbubunyag, pagkapahamak ang kapalit.

Verse 65

अविधाय पुरश्चर्यां यः कर्म कुरुते मुने / देवताशापमाप्नोति न च सिद्धिं स विन्दति

O Muni, sinumang magsagawa ng mga gawain-ritwal nang hindi muna tinutupad ang pūraścaryā, ay tatamaan ng sumpa ng mga devatā at hindi makakamit ang siddhi.

Verse 66

प्रयोगदोषशान्त्यर्थं पुनर्लक्षं जपेद्बुधः / कुर्याच्च विधिवत्पूजां पुनर्योग्यो भवेन्नरः

Upang mapawi ang kamalian sa pagsasagawa, ang marunong ay dapat muling mag-japa ng isang lakṣa; at magsagawa ng pūjā ayon sa wastong tuntunin, upang ang tao’y maging karapat-dapat muli sa yoga.

Verse 67

निष्कामो देवतां नित्यं योर्ऽचयेद्भक्तिनिर्भरः

Sinumang walang pagnanasa sa bunga, na araw-araw sumasamba sa devatā nang puspos ng bhakti…

Verse 68

तामेव चिन्तयन्नास्ते यथाशक्ति मनुं जपन्

Siya’y nananatiling nakaupo, tanging ang Diyosa lamang ang pinagninilayan, at ayon sa kanyang lakas ay taimtim na nagja-japa ng mantrang “Manu”.

Verse 69

सैव तस्यैहिकं भारं वहेन्मुक्तिं च साधयेत् / सदा संनिहिता तस्य सर्वं च कथयेत सा

Ang Diyosa ring iyon ang magdadala ng bigat ng kanyang buhay sa daigdig at magpapaganap ng moksha; lagi Siyang nasa piling niya at ipahahayag Niya ang lahat.

Verse 70

वात्सल्यसहिता धेनु यथा वत्समनुव्रजेत् / तथानुगच्छेत्सा देवी स्वभक्तं शरणागतम्

Gaya ng inahing baka na may wagas na pag-aaruga na sumusunod sa guya, gayon din ang Diyosa: susundan at iingatan Niya ang sariling deboto na lumapit upang magpasaklolo.

Verse 71

अगस्त्य उवाच शरणागतशब्दस्य कोर्ऽथो वद हया नन / वत्सं गौरिव यं गौरी धावन्तमनुधावति

Wika ni Agastya: “Hayagriva, ano ang kahulugan ng salitang ‘śaraṇāgata’? Ipaliwanag mo sa akin—gaya ng inahing baka (Gauri) na humahabol sa guya na tumatakbo.”

Verse 72

हयग्रीव उवाच यः पुमानखिलं भारमैहिकामुष्मिकात्मकम् / श्रीदेवतायां निक्षिप्य सदा तद्गतमानसः

Sinabi ni Hayagriva: Ang sinumang tao na iniaatang ang buong pasanin—pang-daigdig at pang-kabilang-buhay—sa Śrī Devatā, at laging nakatuon ang isip sa Kanya…

Verse 73

सर्वानुकूलः सर्वत्र प्रतिकूलविवर्जितः / अनन्यशरणो गौरीं दृढं सम्प्रार्थ्य रक्षणे

Siya’y laging pumipili ng kanais-nais sa lahat ng dako at umiiwas sa salungat; si Gaurī lamang ang tanging kanlungan, at taimtim na nananalangin para sa pag-iingat at pagprotekta.

Verse 74

रक्षिष्यतीति विश्वासस्तत्सेवैकप्रयोजनः / वरिवस्यातत्परः स्यात्सा एव शरणागतिः

Ang pananalig na “Siya ang mag-iingat” ang saligan; ang tanging layunin ay ang paglilingkod sa Kanya, at ang buong pagtuon sa pagsamba—iyan mismo ang ganap na pagkanlong (śaraṇāgati).

Verse 75

यदा कदाचित्स्तुतिनिन्दनादौ निन्दन्तु लोकाः स्तुवतां जनो वा / इति स्वरूपं सुधिया समीक्ष्य विषादखेदौ न भजेत्प्रपन्नः

Kailanman, sa papuri man o panlalait—mangutya man ang mga tao o pumuri ang mga pumupuri—ang sumuko at kumupkop ay dapat magnilay nang may talinong ito ang likas ng daigdig, kaya’t huwag magpadaig sa lungkot at panghihina ng loob.

Verse 76

अनुकूलस्य संकल्पः प्रतिकूलस्य वर्जनम् / रक्षिष्यतीति विश्वासो गोप्तृत्ववरणं तथा

Pagpapasya sa kanais-nais, pag-iwas sa salungat; pananalig na “Siya ang magpoprotekta,” at pagpili sa Kanya bilang Tagapangalaga—ganyan din.

Verse 77

आत्मनिक्षेपकार्पण्ये षड्विधा शरणागतिः / अङ्गीकृत्यात्मनिक्षेपं पञ्चाङ्गानि समर्पयेत् / न ह्यस्य सदृशं किञ्चिद्भुक्तिमुक्त्योस्तु साधनम्

Ang pagkanlong (śaraṇāgati) ay may anim na anyo, na nakaugat sa pag-aalay ng sarili at mapagpakumbabang diwa. Kapag tinanggap ang pag-aalay ng sarili, ialay din ang limang iba pang sangkap. Tunay, walang kapantay ito bilang paraan sa kapakinabangan at sa kalayaan (mukti).

Verse 78

अमानित्वमदंभित्वमहिंसा क्षान्तिरार्जवम् / आचार्योपासनं शौचं स्थैर्यमात्मविनिग्रहः

Kawalang-pagmamataas at kawalang-pagkukunwari; ahimsa (di-panlalamang); pagtitiis at katapatan; pagsamba at paglilingkod sa ācārya (guro); kalinisan; katatagan; at pagpipigil sa sarili.

Verse 79

इन्द्रियार्थेषु वैराग्यमनहङ्कार एव च / जन्ममृत्युजराव्याधिदुःखदोषानुदर्शनम् / असक्तिरनभिष्वङ्गः पुत्रदारगृहादिषु

Paglayo (vairāgya) sa mga bagay na hinahangad ng pandama at kawalan ng pagkamakasarili; pagtanaw sa kapintasan at pagdurusa ng kapanganakan, kamatayan, pagtanda at karamdaman; di-pagkapit at di-labis na pagkalulong sa anak, asawa, tahanan at iba pa.

Verse 80

नित्यं च समचित्तत्वमिष्टानिष्टोपपत्तिषु / मयि चानन्यभावेन भक्तिख्यभिचारिणी

At laging panatilihin ang pantay na diwa sa pagdating ng kanais-nais at di-kanais-nais; at sa Akin, magtaglay ng bhakti na iisa ang puso, di-nalilihis.

Verse 81

विविक्तदेशसेवित्वमरतिर्जनसंसदि / अध्यात्मज्ञाननित्यत्वं तत्त्वज्ञानार्थदर्शनम् / एतानि सर्वदा ज्ञानसाधनानि समभ्यसेत्

Manahan sa mga pook na tahimik at iwas sa pulutong; panatilihin ang palagiang kaalamang pangloob (adhyātma-jñāna) at pagtanaw sa diwa ng kaalaman sa katotohanan (tattva-jñāna); ang mga ito’y laging sanayin bilang mga kasangkapan ng jñāna.

Verse 82

तत्कर्मकृत्तत्परमस्तद्भक्तः संगवर्जितः / निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स याति परां श्रियम्

Ang gumagawa ng mga gawa para sa Kanya, itinuturing Siya bilang pinakamataas na hantungan, isang bhakta na walang pagkakadikit, at walang poot sa lahat ng nilalang—siya’y makaaabot sa sukdulang karangalan.

Verse 83

गुरुस्तु मादृशो धीमान्ख्यातो वातापितापन / शिष्यो ऽपि त्वादृशः प्रोक्तो रहस्याम्नायदेशिकः

Ang gurong marunong na tulad ko ay kinikilalang tagapagpawi ng init ni Vātāpi; at ang alagad na tulad mo ay tinatawag ding guro ng lihim na tradisyon (rahasyāmnāya).