Adhyaya 16

Verse 1

इति श्री ब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे ब्राह्मणपरीक्षा नाम पञ्चदशो ऽध्यायः // १५// बृहस्पतिरुवाच अतः परं प्रवक्ष्यामि दानानि च फलानि च / तारणं सर्वभूतानां स्वर्गमार्गसुखावहम्

Ganito sa Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa, sa gitnang bahagi na ipinahayag ni Vāyu, sa ikatlong Upoddhāta-pāda ng Śrāddha-kalpa, ang ikalabinlimang kabanata na tinatawag na “Brāhmaṇa-parīkṣā.” Sinabi ni Bṛhaspati: Mula ngayon ay ipaliliwanag ko ang mga handog na dāna at ang mga bunga nito, na nagliligtas sa lahat ng nilalang at nagdudulot ng ligaya sa landas ng svarga.

Verse 2

लोके श्रेष्ठतम् सर्वमात्मनश्चैव यत्प्रियम् / सर्वं पितॄणां दातव्यं तेषामेवाज्ञयार्थिना

Anumang pinakamainam sa daigdig at anumang pinakamamahal ng sarili, iyon ay dapat ialay bilang dāna para sa mga Pitṛ; ang naghahangad ng kanilang pahintulot at pagpapala ay dapat gumawa nito.

Verse 3

जांबूनदमयं दिव्यं विमानं सूर्यसन्निभम् / दिव्याप्सरोभिः संपूर्णमन्नदो लभते ऽक्षयम्

Isang banal na vimāna na yari sa ginto ng Jāmbūnada, kasingliwanag ng araw, at punô ng mga apsarā; ang nagbibigay ng pagkain bilang dāna ay tumatamo ng di-nauubos na bunga.

Verse 4

सव्यञ्जनं तु यो दद्यादहतं श्राद्धकर्मणि / आयुः प्राकाश्यमैश्वर्यं रूपं च लभते शुभम्

Ang sinumang sa śrāddha-karma ay maghandog ng sariwa (ahata) na pagkain na may mga ulam, siya’y magkakamit ng mahabang buhay, ningning ng dangal, kasaganaan, at mabuting anyo.

Verse 5

यज्ञोपवीतं यो दद्याच्छ्राद्धकाले तु यज्ञवित् / पावनं सर्व विप्राणां ब्रह्मदानस्य तत्फलम्

Ang nakaaalam sa yajña, kapag sa panahon ng śrāddha ay nagkaloob ng yajñopavīta, iyon ay nagpapabanal sa lahat ng vipra; ito ang bunga ng brahma-dāna.

Verse 6

प्लुतं विप्रेषु यो दद्याच्छ्राद्धकाले कमडलुम् / मधुक्षीराज्यदधिभिर्दातारमुपतिष्ठते

Ang sinumang sa panahon ng Śrāddha ay maghandog ng marangal na kamaṇḍalu sa mga brāhmaṇa, ang gantimpala—pulot, gatas, ghee at yogurt—ay lalapit at mananatili sa nagbibigay-dāna.

Verse 7

चक्राविद्धं च यो दद्याच्छ्राद्धकाले कमण्डलुम् / धेनुं सलभते दिव्यां पयोदां सुखदो हिनीम्

Ang sinumang sa panahon ng Śrāddha ay maghandog ng kamaṇḍalu na may tanda ng cakra, magkakamit ng makalangit na baka na nagbibigay-gatas, nagdudulot ng ginhawa, at dakila.

Verse 8

तूलपूर्णे च यो दद्यात्पादुके श्राद्धकर्मणि / शोभनं लभते यानं पादयोः सुखमेधते

Ang sinumang sa ritwal ng Śrāddha ay maghandog ng pāduka na may lamang bulak, magkakamit ng marikit na sasakyan at lalago ang ginhawa ng mga paa.

Verse 9

व्यचनं तालवृन्तं च दत्त्वा विप्राय सत्कृतम् / प्राप्नुयात्सर्वपुष्पाणि सुगन्धीनि मृदूनि च

Sa pag-aalay sa brāhmaṇa nang may paggalang ng pamaypay (vyajana) at tangkay ng dahon ng palma, matatamo ang lahat ng bulaklak na mabango at malalambot.

Verse 10

श्राद्धे ह्युपानहौ दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यः सदा बुधः / दिव्यं स लभते यानं वाजियुक्तं नवं तथा

Ang marunong na sa Śrāddha ay maghandog ng upānahau (sapin sa paa) sa mga brāhmaṇa, magkakamit ng makalangit na bagong sasakyang hila ng mga kabayo.

Verse 11

श्राद्धे छत्रं तु यो दद्यात्पुष्पमालान्वितं तथा / प्रासादो ह्युत्तमो भूत्वा गच्छन्तमनुगच्छति

Ang sinumang maghandog ng payong sa śrāddha na may kalakip na kuwintas ng bulaklak, ang gantimpala’y parang marangal na palasyo na susunod sa kanya.

Verse 12

शरणं रत्नसंपूर्णं सशय्याभोजनं बुधः / श्राद्धे दत्त्वा यतिभ्यस्तु नाकपृष्ठे महीयते

Ang marunong na sa śrāddha ay magbigay sa mga yati ng tahanang hitik sa hiyas, kasama ang higaan at pagkain, ay pararangalan sa langit.

Verse 13

सुक्तावैदूर्यवासांसि रत्नानि विविधानि च / वाहनानि च दिव्यानि प्रयुतान्यर्बुदानि च

Makakamtan niya ang mga kasuotang may perlas at vaidūrya, sari-saring hiyas, mga sasakyang makalangit, at di-mabilang (prayuta-arbuda) na yaman.

Verse 14

सुमहद्व्योमगं पुण्यं सर्वकामसमन्वितम् / चन्द्रसूर्यनिभं दिव्यं विमानं लभते ऽक्षयम्

Makakamtan niya ang isang napakalaking vimāna na lumilipad sa langit, puspos ng kabanalan, tumutupad sa lahat ng hangarin, kasingliwanag ng buwan at araw, at di-nasisira magpakailanman.

Verse 15

अप्सरोभिः परिवृतं कामगं सुमनोजवम् / वसेत्स तु विमानाग्रे स्तूयमानः समन्ततः

Napapaligiran ng mga apsarā, nakagagalaw ayon sa nais, kasingbilis ng isip; siya’y naninirahan sa unahan ng vimāna at pinupuri sa lahat ng panig.

Verse 16

दिव्यैःपुष्पैश्चितश्चाहुर्दानानां परमं बुधाः / सुश्लक्ष्मानि सुवर्णानि श्राद्धे पात्राणि दापयेत्

Sinasabi ng mga pantas na ang pag-aalay na pinalamutian ng mga bulaklak na makalangit ang pinakadakila sa lahat ng dāna. Sa śrāddha, ipagkaloob ang makinis at maningning na sisidlang ginto.

Verse 17

रसास्तमुपतिष्ठन्ति भक्ष्यं सौभाग्यमेव च / तिलानिक्षूंस्तथा श्राद्धे द्विजेभ्यः संप्रयच्छति

Dumarating sa kanya ang mga lasa, pagkain, at maging ang mabuting kapalaran. Sa śrāddha, inihahandog niya sa mga dvija ang linga at tubo nang may debosyon.

Verse 18

मित्राणि लभते लोके स्त्रीषु सौभाग्यमेव च / यः पात्रं तैजसं दद्यान्मनोज्ञ श्राद्धभोजनैः

Makakamit niya ang mga kaibigan sa daigdig at ang mabuting kapalaran sa mga babae. Ang sinumang magbigay ng maningning na sisidlan kasama ng kaaya-ayang pagkaing śrāddha.

Verse 19

पात्रं भवति कामाना रूपस्य च धनस्य च / राजतं काञ्चनं वापि यो दद्याच्छ्राद्धकर्मणि

Siya’y nagiging karapat-dapat sa mga hangarin, kagandahan, at kayamanan. Ang sinumang maghandog ng pilak o ginto sa gawain ng śrāddha.

Verse 20

दानात्तु लभते कामान्प्राकाश्यं धनमेव च / धेनुं श्राद्धे तु यो दद्याद्गृष्टिं कुम्भापदोहनीम्

Sa pamamagitan ng pag-aalay, nakakamit niya ang mga hangarin, ningning ng dangal, at kayamanan. Ang sinumang maghandog sa śrāddha ng bakang nagbibigay-gatas na maaaring gatasan sa banga.

Verse 21

गावस्तमुपतिष्ठन्ति नरं पुष्टिस्तथैव च / दद्याद्यः शिशिरे चाग्निं बहुकाष्ठं प्रयत्नतः

Ang taong sa panahon ng taglamig ay masikap na nagkakaloob ng handog na apoy na may maraming panggatong, ay nilalapitan at pinaglilingkuran ng mga baka, at nagkakamit ng lakas at kasaganaan.

Verse 22

कायाग्निदीप्तिं प्राकाश्यं सौभाग्यं तभते नरः / इन्धनानि तु यो दद्या द्द्विजेभ्यः शिशिरागमे

Ang sinumang sa pagdating ng taglamig ay nagkakaloob ng panggatong sa mga dvija, ay nagkakamit ng ningas ng apoy sa katawan, liwanag, kaningningan, at mabuting kapalaran.

Verse 23

नित्यं जयति संग्रामे श्रिया जुष्टस्तु जायते / सुरभीणि च माल्यानि गन्धवन्ति तथैव च

Siya’y laging nagwawagi sa digmaan, isinisilang na kinalulugdan ni Sri Lakshmi; at tumatanggap ng mababangong garland at kaaya-ayang halimuyak.

Verse 24

पूजयित्वा तु पात्रेभ्यः श्राद्धे सत्कृत्य दापयेत् / गन्धमाल्यं महात्मानं सुखानि विविधानि च

Sa śrāddha, matapos sambahin at parangalan ang mga karapat-dapat na tatanggap, dapat maghandog ng pabango, garland ng bulaklak, kaloob na angkop sa mga mahātmā, at iba’t ibang bagay na nagbibigay-ginhawa.

Verse 25

दातारमुपतिष्ठन्ति युवत्यश्च पतिव्रताः / शयनासनयानानि भूमयो वाहनानि च

Ang mapagkaloob ay nilalapitan ng mga dalagang tapat sa kanilang asawa; at siya’y nagkakamit ng higaan, upuan, sasakyan, lupain, at mga behikulo.

Verse 26

श्राद्धेष्वेतानि यो दद्यादश्वमेधफलं लभेत् / श्राद्धकाले गुणवति विप्रे वै समुपस्थिते

Ang sinumang maghandog ng mga ito sa śrāddha ay magkakamit ng bunga ng Aśvamedha, lalo na kapag sa panahon ng śrāddha ay naroon ang marangal na brāhmaṇa.

Verse 27

इष्टद्रव्यं च यो दद्यात्स्मृतिं मेधां च विन्दति / सर्पिःपूर्णानि पात्राणि श्राद्धे सत्कृत्य दापयेत्

Ang maghandog ng minamahal na bagay ay magkakamit ng alaala at talino. Sa śrāddha, ipagkaloob nang may paggalang ang mga sisidlang punô ng ghee.

Verse 28

कुम्भोपदोहगृष्टीनां बह्वीनां फलमश्नुते / श्राद्धे यथेप्सितं दत्त्वा पुण्डरीकफलं लभेत्

Matatamasa niya ang bunga na parang nagkaloob ng maraming bakang nagbibigay ng gatas na pumupuno sa mga banga. Sa śrāddha, sa pag-aalay ayon sa ninanais, makakamit ang bunga ng Puṇḍarīka.

Verse 29

वनं पुष्पफलोपेतं दत्त्वा गोसवमश्नुते / कूपारामतडागानि क्षेत्रगोष्ठगृहाणि च

Ang maghandog ng gubat na hitik sa bulaklak at bunga ay magkakamit ng bunga ng Gosava-yajña. Gayundin, ang pag-aalay ng balon, hardin, lawa, bukirin, kulungan ng baka, at bahay ay may kabanalan.

Verse 30

दत्त्वा मोदन्ति ते स्वर्गे नित्यमाचन्द्रतारकम् / स्वास्तीर्णं शयनं दत्त्वा श्राद्धेरत्नविभूषितम्

Sa gayong mga handog, sila’y nagagalak sa langit hanggang sa manatili ang buwan at mga bituin. Sa śrāddha, ang pag-aalay ng maayos na nakalatag na higaan na pinalamutian ng hiyas ay may gayunding bunga.

Verse 31

पितरस्तस्य तुष्यन्ति स्वर्गलोकं समशनुते / अस्मिंल्लोके च संपन्नं स्यन्दनं च सुवाहनैः

Nalulugod ang kanyang mga ninuno; nararating niya ang daigdig ng Svarga. Sa mundong ito rin ay nagiging masagana siya at tumatanggap ng karwaheng may mahuhusay na sasakyan.

Verse 32

अष्टाभिः पूज्यते चात्र धनधान्यैश्च वर्द्धते / पर्णकौशेयपट्टोर्णे तथा प्रावारकंबलौ

Dito siya ay pinararangalan sa walong paraan at yumayaman sa yaman at ani. Tumatanggap siya ng kasuotang dahon, seda, pinong tela, lana, gayundin balabal at kumot.

Verse 33

अजिनं काञ्चनं पट्टं प्रवेणीं मृगलोमकम् / दद्यादेतानि विप्राणां भोजयित्वा यथाविधि

Ang balat ng usa (ajina), ginto, pinong tela, hinabing bagay (praveṇī), at balahibo ng usa—ipagkaloob ito sa mga Brahmana matapos silang pakainin ayon sa wastong ritwal.

Verse 34

प्राप्नोति श्रद्धधानस्तु वाजपेयफलं नरः / बहुभार्याः सुरूपाश्च पुत्रा भृत्याश्च किङ्कराः

Ang taong may śraddhā ay nagkakamit ng bunga ng yajñang Vājapeya: maraming asawa, mga anak na lalaki na magaganda ang anyo, at mga alipin at tagasunod na naglilingkod.

Verse 35

वशे तिष्ठन्ति भूतानि लोके चास्मिन्निरामयम् / कौशेयं क्षौमकार्पासं दुकूलं गहनं तथा

Ang mga nilalang ay nasa ilalim ng kanyang kapangyarihan, at sa mundong ito ay nananatili siyang walang karamdaman. Tumatanggap siya ng seda, linen, bulak, pinong dukūla, at iba pang mararangyang kasuotan.

Verse 36

श्राद्धे चैतानि यो दद्यात्कामानाप्नोत्यनुत्तमान् / अलक्ष्मीं नाशयन्त्येते तमः सूर्योदयो यथा

Sa śrāddha, ang sinumang maghandog ng mga ito ay magkakamit ng pinakadakilang ninanais; winawasak nito ang malas gaya ng pagsikat ng araw na nagpapawi ng dilim.

Verse 37

भ्राजते य विमानाग्रे नक्षत्रेष्विव चन्द्रमाः / वासो हि सर्वदैवत्ये सर्वदेवैरभिष्टुतम्

Gaya ng buwan na nagniningning sa unahan ng vimāna sa gitna ng mga bituin, gayon din ang kasuotan sa handog para sa lahat ng diyos—pinupuri ng lahat ng deva at nagliliwanag sa dangal.

Verse 38

वस्त्राभावे क्रिया नास्ति य५दानतपांसि च / तस्माद्वस्त्राणि देयानि श्राद्धकाले तु नित्यशः

Kung walang kasuotan, walang maisasagawang ritwal—maging yajña, pag-aalay, o pag-aayuno; kaya sa panahon ng śrāddha, laging maghandog ng mga damit.

Verse 39

तानि सर्वाण्यवाप्नोति श्राद्धे दत्त्वा तु मानवः / नित्यश्राद्धे तु यो दद्यात्प्रयतस्तत्परायणः

Sa pag-aalay sa śrāddha, natatamo ng tao ang lahat ng bungang iyon; at ang sinumang masikap at nakatuon sa nitya-śrāddha ay nararapat ding maghandog.

Verse 40

सर्वकामानवाप्नोति राज्यं स्वगे तथव च / सर्वकामसमृद्धस्य यज्ञस्य फलमश्नुते

Makakamit niya ang lahat ng ninanais, pati ang paghahari sa langit; at tatamasahin ang bunga ng yajña na ganap sa lahat ng hangarin.

Verse 41

भक्ष्यजातं तु सुकृतं स्वस्तिकाद्यं सशर्करम् / कृसर मधुसर्पिश्च पयः पायसमेव च

Mga handog na pagkaing inihanda nang maayos, mga mapalad na pagkain gaya ng svastika na may asukal; pati kṛsara, pulot at ghee, gatas at payasa rin.

Verse 42

स्निग्धप्रायाश्च यो दद्यादग्निष्टोमफलं लभेत् / दधिगव्यमसंसृष्टं भक्ष्यान्नानाविधांस्तथा

Ang sinumang maghandog ng mga pagkaing mayamang mamantika at banal gaya ng ghee, nakakamit ang bunga ng Agniṣṭoma yajña; gayundin ang dalisay na yogurt na walang halo, mga banal na gawang-gatas ng baka, at sari-saring pagkain at kakanin.

Verse 43

दत्त्वा न शोचते श्राद्धे वर्षासु च मघासु च / घृतेन भोजयेद्विप्रान्घृतं भूमौ समुत्सृजोत्

Sa pag-aalay sa śrāddha, sa panahon ng tag-ulan, at sa oras ng bituing Maghā, hindi na magdadalamhati ang tao; pakainin ang mga brāhmaṇa ng ghee at ihandog/ibuhos ang ghee sa lupa.

Verse 44

छायायां हस्तिनश्चैव दत्त्वा श्राद्धेन शोचते / ओदनं पायसं सर्पिर्मधुमूलफलानि च

Kahit magbigay sa lilim at kahit maghandog sa elepante, dahil sa śrāddha maaari pa ring magdalamhati; kaya ihandog ang kanin, payasa, ghee, pulot, mga ugat/laman-lupa at mga prutas.

Verse 45

भक्ष्यांश्च विविधान्दत्त्वा परत्रेह च मोदते / शर्कराक्षीरसंयुक्ताः पृथुका नित्यमक्षयाः

Sa pag-aalay ng sari-saring kakanin, ang tao’y nagagalak kapwa sa mundong ito at sa kabilang-buhay; ang pṛthukā na may asukal at gatas ay laging nagbibigay ng di-nauubos na bunga.

Verse 46

स्यात्तु संवत्सरं प्रीतिः शाकैर्मांसरसेन च / सक्तुलाजास्तथापूपाः कुल्माषा व्यञ्जनैः सह

Kapag inihandog ang mga gulay, sabaw ng karne, at saktu, laja, apupa, kulmasha kasama ng mga ulam, nakakamit ang kagalakang tumatagal nang isang taon.

Verse 47

सर्पिःस्निग्धानि सर्वाणि दध्ना संस्कृत्य भोजयेत् / श्राद्धेष्वेतानि यो दद्यात्पद्मं स लभते निधिम्

Ang lahat ng pagkaing pinasagana ng ghee ay dapat timplahan ng yogurt at ipapakain; ang maghandog nito sa śrāddha ay nagkakamit ng Padma-nidhi.

Verse 48

नवसस्यानियो दद्याच्छ्राद्धे सत्कृत्य यत्नतः / सर्वभोगानवाप्नोति पूज्यते च दिवं गतः

Ang sinumang maghandog sa śrāddha ng bagong ani nang may paggalang at pagsisikap ay magkakamit ng lahat ng ligaya at, pagdating sa langit, ay pararangalan.

Verse 49

भक्ष्यभोज्यानि पेयानि चोष्यलेङ्यवराणि च / भोजनाग्रासनं दत्त्वा अतिथिभ्यः कृताञ्जलिः

Ihandog ang mga pagkaing nguyain, kaining handa, inumin, at mga bagay na sinisipsip at dinidilaan na pinakamainam; at ibigay ang unang subo sa mga panauhin, saka magbigay-galang nang magkahawak ang mga palad.

Verse 50

सर्वयज्ञक्रतूनां हि फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् / क्षिप्रमत्युष्णमक्लिष्टं दद्यादन्नं बुभुक्षते

Nakakamit niya ang pinakamataas na bunga ng lahat ng yajña at kratu; bigyan ang nagugutom ng pagkain agad, hindi sobrang init, at nang hindi siya nahihirapan.

Verse 51

सव्यञ्जनं तथा स्निग्धं भक्त्या सत्कृत्य यत्नतः / तरुणादित्यसंकाशं विमानं हंसवाहनम्

Ang sinumang may debosyon at pagsisikap na maghandog ng pagkain na may ulam at masustansiya, na may paggalang, ay magkakamit ng makinang na vimana na hamsa-vahana, tulad ng batang araw.

Verse 52

अन्नदो लभते नित्यं कन्याकोटीस्तथैव च / अन्नदानात्परं दानं नान्यत्किञ्चित्तु विद्यते

Ang nagbibigay ng annadāna ay laging tumatanggap ng bunga na tulad ng kanyā-koṭi; walang handog na hihigit sa pag-aalay ng pagkain.

Verse 53

अन्नाद्भूतानि जायन्ते जीवन्ति प्रभवन्ति च / जीवदानात्परं दानं नान्यत्किञ्चन विद्यते

Mula sa pagkain isinilang, nabubuhay, at lumalago ang mga nilalang; walang handog na hihigit sa pagbibigay-buhay (jīva-dāna).

Verse 54

अन्नाल्लोकाः प्रतिष्ठन्ति लोकदानस्य तत्फलम् / अन्नं प्रजापतिः साक्षात्ते न सर्वमिदं ततम्

Sa pagkain nananatiling matatag ang mga daigdig—iyan ang bunga ng ‘pag-aalay ng mga loka’; ang pagkain ay si Prajāpati mismo, at sa kanya’y nalulukob ang lahat ng ito.

Verse 55

तस्मादन्नसमं दानं न भूतं न भविष्यति / यानि रत्नानि मेदिन्यां वाहनानि स्त्रियस्तथा

Kaya’t walang handog na kapantay ng annadāna—hindi noon, at hindi rin sa darating; kahit pa sa lupa’y may mga hiyas, sasakyan, at mga babae.

Verse 56

क्षिप्रं प्राप्नोति तत्सर्वं पितृभक्तस्तु यो नरः / प्रतिश्रयं च यो दद्यादतिथिब्यः कृताञ्जलिः

Ang taong deboto sa mga Pitri ay agad nakakamit ang lahat; at ang nagbibigay ng kanlungan sa mga panauhin nang magalang at magkahawak-kamay sa pagdarasal.

Verse 57

देवास्तं संप्रतीच्छन्ति दिव्यातिथ्यैः सहस्रशः / सर्वाण्येतानि यो दद्यात्पृथिव्यामेकराड्भवेत्

Tinatanggap siya ng mga deva kasama ang libu-libong makalangit na pagtanggap; ang nagkakaloob ng lahat ng ito ay magiging nag-iisang hari sa lupa.

Verse 58

त्रिभिर्द्वाभ्यामथैकेन दानेन तु सुखी भदेत् / दानानि परमो धर्मः सद्भिः सत्कृत्य पूजितः

Sa tatlo, dalawa, o kahit isang pag-aalay, ang tao’y maaaring maging masaya; ang pagbibigay ay ang pinakamataas na dharma na iginagalang ng mga banal.

Verse 59

त्रैलोक्यस्या धिपत्यं हि दानेनैव ध्रुवं स्थितम् / अराजा लभते राज्यमधनश्चोत्तमं धनम् / क्षीणायुर्लभते चायुः पितृभक्तः सदा नरः

Ang paghahari sa tatlong daigdig ay matatag dahil sa pagbibigay; ang walang kaharian ay magkakamit ng kaharian, ang dukha ay magkakamit ng dakilang yaman; ang maiksi ang buhay ay hahaba ang buhay—ganyan sa taong deboto sa mga Pitri.