Nimi Questions the Yogendras: Māyā, Cosmic Dissolution, Guru-Śaraṇāgati, Bhakti, and Deity Worship
श्रवणं कीर्तनं ध्यानं हरेरद्भुतकर्मण: । जन्मकर्मगुणानां च तदर्थेऽखिलचेष्टितम् ॥ २७ ॥ इष्टं दत्तं तपो जप्तं वृत्तं यच्चात्मन: प्रियम् । दारान् सुतान् गृहान् प्राणान् यत्परस्मै निवेदनम् ॥ २८ ॥
śravaṇaṁ kīrtanaṁ dhyānaṁ harer adbhuta-karmaṇaḥ janma-karma-guṇānāṁ ca tad-arthe ’khila-ceṣṭitam
Dapat pakinggan, purihin (kirtan), at pagnilayan ang mga kahanga-hangang banal na gawain ng Panginoong Hari. Ituon ang isip lalo na sa Kanyang pagparito, mga lila, mga katangian, at mga banal na pangalan ng Kataas-taasang Persona, at gawin ang lahat ng pang-araw-araw na gawain bilang handog sa Kanya. Ang yajña, kawanggawa, pag-aayuno/tapas, at japa ay gawin lamang para sa ikalulugod ng Panginoon; at ang mga mantrang inuusal ay yaong pumupuri sa Bhagavan. Anumang minamahal at kinagigiliwan, ialay agad sa Kataas-taasan—maging ang asawa, mga anak, tahanan, at mismong hininga ng buhay ay ihandog sa mga paang-lotus ni Sri Bhagavan.
In Bhagavad-gītā (9.27) Lord Kṛṣṇa has ordered:
This verse presents hearing, chanting, and meditating on Hari—especially His divine deeds, qualities, and pastimes—as core practices of bhakti, and urges that all actions be offered for His purpose.
Because remembrance becomes steady and affectionate when centered on the Lord’s extraordinary līlās, qualities, and divine activities—making devotion natural and absorbing.
Daily hear authentic Bhagavatam teachings, chant the Lord’s names and glories, and intentionally align work, study, and family duties as offerings meant to please the Lord.