Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 14
Akrūra’s Prayers (Akrūra-stuti): The Lord as Cause of Causes, Virāṭ, and the Goal of All Paths
अग्निर्मुखं तेऽवनिरङ्घ्रिरीक्षणं सूर्यो नभो नाभिरथो दिश: श्रुति: । द्यौ: कं सुरेन्द्रास्तव बाहवोऽर्णवा: कुक्षिर्मरुत् प्राणबलं प्रकल्पितम् ॥ १३ ॥ रोमाणि वृक्षौषधय: शिरोरुहा मेघा: परस्यास्थिनखानि तेऽद्रय: । निमेषणं रात्र्यहनी प्रजापति- र्मेढ्रस्तु वृष्टिस्तव वीर्यमिष्यते ॥ १४ ॥
agnir mukhaṁ te ’vanir aṅghrir īkṣaṇaṁ sūryo nabho nābhir atho diśaḥ śrutiḥ dyauḥ kaṁ surendrās tava bāhavo ’rṇavāḥ kukṣir marut prāṇa-balaṁ prakalpitam
Ang apoy ang Iyong mukha, ang lupa ang Iyong mga paa, ang araw ang Iyong mata, at ang langit ang Iyong pusod. Ang mga direksiyon ang Iyong pandinig, ang mga pinunong deva ang Iyong mga bisig, at ang mga karagatan ang Iyong tiyan. Ang kalangitan ang Iyong ulo, at ang hangin ang Iyong prāṇa at lakas. Ang mga puno at halamang-gamot ang balahibo ng Iyong katawan, ang mga ulap ang buhok ng Iyong ulo, at ang mga bundok ang Iyong mga buto at kuko. Ang araw at gabi ay ang pagkurap ng Iyong mga mata; si Prajāpati ang Iyong ari, at ang ulan ang Iyong banal na binhi.
FAQs
In Akrura’s prayers, the cosmos is described as the Lord’s body—fire as His mouth, earth as His feet, sun as His eye—teaching that all elements rest in and depend on Him.
While traveling to bring Krishna and Balarama to Mathura, Akrura’s devotion overflows; he recognizes Krishna as the Supreme and offers Vedic-style cosmic praise to glorify His all-pervading lordship.
It trains the mind to see the sacred in all of nature—reducing ego and anxiety by remembering a higher order and offering daily experiences back to God in gratitude.