Adhyaya 164

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे श्राद्धकल्पो नाम त्रिषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ चतुःषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः नवग्रहहोमः पुष्कर उवाच श्रीकामः शान्तिकामो वा ग्रहयज्ञं समारभेत् वृष्ट्यायुःपुष्टिकामो वा तथैवाभिचरन् पुनः

Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa ay nagwakas ang ika-163 kabanata na tinatawag na “Pamamaraan ng Śrāddha.” Ngayon ay nagsisimula ang ika-164 kabanata: “Ang Homa para sa Navagraha.” Sinabi ni Puṣkara: “Ang nagnanais ng kasaganaan, o nagnanais ng pagpapayapa ng mga kapighatian, ay dapat magsimula ng handog na yajña para sa mga graha (mga planetang diyos). Gayundin, ang nagnanais ng ulan, mahabang buhay, at pagyabong ng lakas at sustansiya ay maaari ring magsagawa; at muli, maging ang gumagawa ng abhicāra (ritwal na mapilit o laban) ay maaari ring magsimula nito.”

Verse 2

मनुष्यादीनिति ख , छ च आयुः प्रज्ञाधनमिति ज आयुः प्रजां बलमिति घ प्रीताः पितृपितामहा इति ङ सूर्यः सोमो मङ्गलश् च बुधश्चाथ बृहस्पतिः शुक्रः शनैश् चरो राहुः केतुश्चेति ग्रहाः स्मृताः

“(Nagkakaloob) ng mga tao at ng mga katulad nito”—ganito ang sinasabi para sa Kha at Cha; “buhay, talino, at yaman”—para sa Ja; “buhay, supling, at lakas”—para sa Gha; “nalulugod ang mga Pitṛ at Pitāmaha”—para sa Ṅa. Ang mga Graha ay inaalala bilang: Sūrya, Soma, Maṅgala, Budha, Bṛhaspati, Śukra, Śanaiścara, Rāhu, at Ketu.

Verse 3

ताम्रकात् स्फटिकाद्रक्तचन्दनात् स्वर्णर्कादुभौ रजतादयसः शीशात् ग्रहाः कार्याः क्रमादिमे

Ang mga imahen ng mga Graha na ito ay dapat gawin sa wastong pagkakasunod mula sa mga sangkap na ito: mula sa tanso, mula sa kristal (sphaṭika), mula sa pulang sandalwood, mula sa ginto, mula sa kahoy na arka—para sa kapuwa (sa pares), saka mula sa pilak, mula sa bakal, at mula sa tingga.

Verse 4

सुवर्णैर् वायजेल्लिख्य गन्धमण्डलकेषु वा यथावर्णं प्रदेयानि वासांसि कुसुमानि च

Pagkaraang isulat o ukitin (ang anyo/mga titik) gamit ang ginto—o kung hindi, sa loob ng mababangong maṇḍala—dapat ihandog, ayon sa itinakdang mga kulay, ang mga kasuotan at mga bulaklak bilang alay.

Verse 5

गन्धाश् च वलयश् चैव धूपो देयस्तु गुग्गुलुः कर्तव्या मन्त्रयन्तश् च चरवः प्रतिदैवतं

Dapat maghandog ng mga pabango at pati mga pulseras (valaya); at bilang insenso, ang guggulu (mabangong dagta) ang dapat ihandog. Habang binibigkas ang angkop na mga mantra, dapat ihanda at ihandog ang caru (handog na oblation) nang hiwalay para sa bawat diyos.

Verse 6

आकृष्णेन इमं देवा अग्निर्मूर्धा दिवः ककुत् उद्बुद्ध्यस्वेति च ऋचो यथासङ्ख्यं प्रकीर्तिताः

Ang mga taludtod ng Ṛgveda (ṛc) na nagsisimula sa “Ākṛṣṇena…”, “Imaṃ devā…”, “Agnir mūrdhā divaḥ kakut…”, at “Udbuddhyasva…” ay binibigkas (o binibilang) nang gayon ayon sa wastong pagkakasunod ng bilang.

Verse 7

वृहस्पते अतियदर्यस्तथैवाल्पात् परिश्रुतः शन्नो देवीस् तथा काण्डात् केतुं कृन्वन्निमास् तथा

O Bṛhaspati, nawa’y ang marangal na tanyag sa malawak—mula man sa dakila o sa maliit na pinagmulan—ay maging mapalad sa amin. Nawa’y maging mapagpala sa amin ang mga Diyosa; at mula sa kapahamakan (kāṇḍa), habang ginagawang watawat/tanda (ketu) ng pag-iingat ang mga panalanging ito, nawa’y kami’y mapangalagaan.

Verse 8

अर्कः पालाशः खदिरो ह्य् अपामार्गोथ पिप्पलः उदुम्बरः शमी दुर्वा कुशाश् च समिधः क्रमात्

Sa wastong pagkakasunod, ang mga itinakdang panggatong sa ritwal (samidh) ay: arka, palāśa, khadira, apāmārga, pippala, udumbara, śamī, at gayundin ang damong durvā at damong kuśa.

Verse 9

एकैकस्यात्राष्टशतमष्टाविंशतिरेव वा होतव्या मधुसर्पिर्भ्यां दध्ना चैव समन्विताः

Dito, para sa bawat (mantra/diyos), dapat maghandog ng alinman sa 128 alay, o kung hindi ay 28; at ang bawat alay ay may kasamang pulot, ghee (nilinaw na mantikilya), at gatas-na-maasim/curd.

Verse 10

गुडौदनं पायसं च हविष्यं क्षीरयष्टिकं दध्योदनं हविः पूपान् मांसं चित्रान्नमेव च

Matamis na kanin na may jaggery, lugaw na gatas (pāyasa), pagkaing handog (havis), mga paghahandang may gatas, kaning hinaluan ng curd, mga alay na ghee (nilinaw na mantikilya), mga keyk/kakanin (pūpa), karne, at sari-saring lutong pagkain—ang mga ito ang ihahandog.

Verse 11

दद्याद्ग्रहक्रमदेतद्द्विजेभ्यो भोजनं बुधः शक्तितो वा यथालाभं सत्कृत्य विधिपूर्वकं

Ang taong marunong ay dapat maghandog ng pagkaing ito sa mga dvija (dalawang ulit na isinilang) ayon sa wastong ayos ng pamamahagi, sang-ayon sa kanyang kakayahan o sa kung ano ang makakamtan; na may paggalang at alinsunod sa itinakdang pamamaraan.

Verse 12

धेनुः शङ्खस् तथानड्वान् हेम वासो हयस् तथा खदिरस्त्वपामार्गो ऽथेति ग , घ , ञ च कृष्णा गौरायसश्छाग एता वै दक्षिणाः क्रमात्

Bilang mga dakṣiṇā (handog na parangal sa ritwal) ayon sa pagkakasunod, dapat ibigay: isang inahing bakang nagbibigay-gatas, isang śaṅkha (banal na kabibe), isang toro, ginto, kasuotan, at kabayo; gayundin ang kahoy na khadira at halamang apāmārga. At para sa mga pangkat na tinutukoy bilang ga, gha, at ña: isang itim na baka, isang maputla/puting baka, isang kasangkapang bakal, at isang kambing—ito nga ang mga dakṣiṇā sa wastong pagkakasunod.

Verse 13

यश् च यस्य यदा दूष्यः स तं यत्नेन पूजयेत् ब्रह्मणैषां वरो दत्तः पूजिताः पूजितस्य च

Sinumang sa anumang oras ay nagiging may kakayahang makapinsala sa iba, siya ay dapat magsikap na parangalan ang taong iyon. Sapagkat ipinagkaloob ni Brahmā ang ganitong biyaya hinggil sa kanila: kapag sila’y pinararangalan, ang nagpaparangal sa kanila ay pinararangalan din.

Verse 14

ग्रहाधीना नरेन्द्राणा मुछ्रयाः पतनानि च भावभावो च जगतस्तस्मात् पूज्यतमा ग्रहाः

Ang pag-angat at pagbagsak ng mga hari ay nakasalalay sa mga planeta; at maging ang pag-iral at di-pag-iral (kasaganaan at pagkalugmok) ng daigdig ay nakasalalay din sa kanila. Kaya’t ang mga planeta ang pinakadapat sambahin.