Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 42
ये विरज्यंति न स्त्रीषु कामासक्ता विचेतसः । देहोन्यथा वरस्त्रीणामन्यथा तैश्च चिंतितम्
ye virajyaṃti na strīṣu kāmāsaktā vicetasaḥ | dehonyathā varastrīṇāmanyathā taiśca ciṃtitam
ผู้ใดไม่เกิดความคลายกำหนัดต่อสตรี จิตฟุ้งซ่านติดกาม—ย่อมพบว่าความจริงของกายนั้นอย่างหนึ่ง แต่สิ่งที่ตนคิดฝันถึง “สตรีอันประเสริฐ” กลับเป็นอีกอย่างหนึ่ง
Sūta (deduced)
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A pilgrim’s mind is shown split: on one side, a glamorized vision of ‘ideal beauty’; on the other, the truthful contemplation of the body’s impermanence, with a sage pointing to reality.
FAQs
Desire distorts perception; dispassion and clarity are needed to see reality and stay aligned with dharma.
The verse is a moral teaching embedded in Vastrāpatha-kṣetra māhātmya, supporting the tīrtha’s role in purification and restraint.
No explicit rite; it prescribes inner discipline—control of kāma and cultivation of vairāgya.