तद्दृष्ट्वा ब्रह्महा गोघ्नः स्तेयी च गुरुतल्पगः । शरणागतघाती च मित्रविश्रंभघातकः
taddṛṣṭvā brahmahā goghnaḥ steyī ca gurutalpagaḥ | śaraṇāgataghātī ca mitraviśraṃbhaghātakaḥ
เมื่อได้เห็นพระสถิตอันศักดิ์สิทธิ์นั้น แม้ผู้ฆ่าพราหมณ์ ผู้ฆ่าวัว ผู้ลักขโมย ผู้ล่วงละเมิดที่นอนครู ผู้ฆ่าผู้มาขอพึ่ง และผู้ทรยศมิตรผู้ไว้วางใจ ก็ยังสะท้านจากความชั่วด้วยอานุภาพของพระองค์
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-liṅga darśana (Vṛṣabheśvara/Brahmeśvara context)
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: A line of remorseful sinners—marked by heavy burdens and dark auras—approach the radiant liṅga; as they behold it, their shadows lift and their faces soften; priests hold lamps, and the sanctum glows.
The sanctity of Prabhāsa and Śiva’s Liṅga is portrayed as so purifying that even the gravest sins lose their hold when one turns toward darśana with reverence.
Prabhāsakṣetra, with emphasis on Vṛṣabheśvara/Kalpaliṅga within the Ekādaśa-rudra sacred geography.
The verse centers on darśana (beholding) as the catalytic act; subsequent verses specify liṅga-ārādhana (worship).