Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 12
तेन तल्लिंगमभवद्वृषभेशेति भूतले । ततश्चतुर्थे संप्राप्ते वाराहेकल्प संज्ञिते
tena talliṃgamabhavadvṛṣabheśeti bhūtale | tataścaturthe saṃprāpte vārāhekalpa saṃjñite
ด้วยเหตุนั้น ศิวลึงค์นั้นจึงเป็นที่เลื่องลือบนแผ่นดินในนาม ‘วฤษภเษะ’ ครั้นแล้วเมื่อวัฏจักรกัลป์ที่สี่ ซึ่งเรียกว่า ‘วาราหกัลป์’ มาถึง (มหิมายังคงถูกประกาศสืบไป)
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced from Prabhāsa Māhātmya narrative style)
Tirtha: Vṛṣabheśa (Prabhāsa)
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: The liṅga is proclaimed on earth as 'Vṛṣabheśa'; behind it, a cosmic timeline motif indicates the arrival of the Vārāha Kalpa, suggesting continuity of sanctity through ages.
FAQs
A sacred emblem (Liṅga) gains enduring sanctity and fame through divine cause, becoming a stable refuge for devotion across cosmic cycles.
Prabhāsakṣetra (Prabhāsa), specifically the Vṛṣabheśa Liṅga tradition within its Māhātmya.
No direct ritual is prescribed here; the verse establishes the name and cosmic-era context of the Liṅga’s renown.