दत्त्वा यल्लभते पुण्यं सकृद्वाराहदर्शनात् । कलौ युगे महारौद्रे प्राणिनां च भयावहे । नान्यत्र जायते मुक्तिर्मुक्त्वा क्षेत्रं तु सौकरम्
dattvā yallabhate puṇyaṃ sakṛdvārāhadarśanāt | kalau yuge mahāraudre prāṇināṃ ca bhayāvahe | nānyatra jāyate muktirmuktvā kṣetraṃ tu saukaram
บุญใดที่ได้จากการให้ทาน บุญนั้นย่อมได้ด้วยการเห็นพระวราหะเพียงครั้งเดียว ในกาลียุคอันดุร้ายและน่าหวาดหวั่นแก่สรรพชีวิต ความหลุดพ้นไม่บังเกิดที่อื่น นอกจากเสากรเขตระเท่านั้น
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Saukara Kṣetra (Varāha-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: A stark portrayal of Kali-yuga’s fear and turmoil contrasts with a luminous sanctuary: the Saukara Kṣetra where Varāha’s presence grants liberation; a single devotee’s gaze (darśana) is shown as outweighing grand charities.
In Kali Yuga, accessible grace through tīrtha and darśana is emphasized as a direct path toward liberation.
The Saukara Kṣetra (Varāha’s sacred field), in the Prabhāsa region (context: Karddamāla/Varāha).
Varāha-darśana is recommended; charity (dāna) is referenced as a comparative measure of merit.