Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 51
विरूपा आमगर्भा येऽज्ञाता ज्ञाताः कुले मम । तेषां पिंडो मया दत्तो ह्यक्षय्यमुपतिष्ठताम्
virūpā āmagarbhā ye'jñātā jñātāḥ kule mama | teṣāṃ piṃḍo mayā datto hyakṣayyamupatiṣṭhatām
ไม่ว่าจะเป็นผู้มีรูปกายวิปลาส หรือผู้ที่สิ้นไปในครรภ์ก่อนก่อรูป; ไม่ว่าจะเป็นผู้ไม่รู้จักหรือผู้รู้จักในวงศ์ของข้าพเจ้า—ปิณฑะนี้ข้าพเจ้าได้ถวายแล้วเพื่อเขาทั้งหลาย; ขอจงเป็นที่พึ่งอันไม่สิ้นสุดเถิด
Ritual officiant/pilgrim reciting the piṇḍa-dāna saṅkalpa within the Prabhāsa-kṣetra-māhātmya narration (speaker not explicit in snippet)
Scene: The devotee places piṇḍas with reverence, while subtle, translucent forms of varied ancestors—known and unknown, including tiny embryo-symbols—are shown receiving light; the word ‘akṣayya’ is implied by an unending stream of sanctified radiance.
FAQs
No life is excluded from remembrance; offerings at a tīrtha are extended even to unknown kin and those who died before full birth.
Prabhāsa-kṣetra, where piṇḍa-dāna is portrayed as yielding akṣayya (inexhaustible) benefit.
Piṇḍa-dāna dedicated inclusively (known/unknown, various death conditions), with the prayer for akṣayya fruit.