Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 170
चराचरस्य लोकस्य प्रतिष्ठा योनिरेव च । आसीदियं समुद्रांता मेदिनीति परिश्रुता
carācarasya lokasya pratiṣṭhā yonireva ca | āsīdiyaṃ samudrāṃtā medinīti pariśrutā
นางเป็นรากฐานแห่งโลกทั้งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว และเป็นครรภ์แท้ของมันด้วย แผ่นดินนี้ซึ่งมีมหาสมุทรเป็นขอบเขต เป็นที่เลื่องลือในคติว่า ‘เมทินี’
Skanda (deduced from Prabhāsakṣetra-māhātmya narration style)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (coastal kṣetra within samudrāntā medinī)
Type: kshetra
Scene: A cosmic map-like vision: Earth as a goddess seated upon a lotus, encircled by the ocean ring; tiny moving and unmoving beings rest upon her; the word ‘Medinī’ appears as a banner.
FAQs
All life rests upon the Earth as support and source; reverence toward her is implicit dharma.
The verse sits within Prabhāsa-kṣetra māhātmya, offering universal bhūmi-praise that undergirds pilgrimage sanctity.
None explicitly.