कल्पकोटिशतं साग्रं पितॄणां तृप्तिमावहेत् । दुर्वासेश्वरनामानं तत्र पूज्य विधानतः
kalpakoṭiśataṃ sāgraṃ pitṝṇāṃ tṛptimāvahet | durvāseśvaranāmānaṃ tatra pūjya vidhānataḥ
สิ่งนี้ยังความอิ่มเอมแก่บรรพชนตลอดร้อยโกฏิกัลปะโดยครบถ้วน ที่นั่นพึงบูชาองค์ทุรวาเศศวร ผู้มีนามดังกล่าว ตามพิธีอันถูกต้อง
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Durvāseśvara
Type: temple
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: A small stone liṅga shrine labeled Durvāseśvara; a devotee offers bilva leaves and water while a priest recites; behind, a subtle presence of sage Durvāsas (ascetic with matted hair) as the naming-source.
Rightly performed worship at a consecrated liṅga-site is portrayed as having vast, time-transcending merit benefiting one’s lineage.
Durvāseśvara (a Śiva-liṅga site) in Prabhāsa Kṣetra.
Worship (pūjā) of Durvāseśvara according to proper विधि (vidhāna), framed alongside pitṛ-benefit.