Adhyaya 307

Verse 1

ईश्वर उवाच । सांबादित्याच्च पूर्वेण किञ्चिदाग्नेयसंस्थितः । अपरनारायणोनाम यस्मान्नास्ति परो भुवि

พระอีศวรตรัสว่า: ทางทิศตะวันออกของสางพาทิตย์ ค่อนไปทางอาคเนย์เล็กน้อย มีสถานศักดิ์สิทธิ์นามว่า “อปรนารายณะ” ซึ่งบนแผ่นดินนี้ไม่มีสิ่งใดสูงส่งยิ่งกว่า

Verse 2

स तु सांबस्य देवेशि सूर्यो विष्णुस्वरूपवान् । अपरां मूर्तिमास्थाय विष्णुरूपो वरं ददौ

ข้าแต่พระเทวี เพื่อประโยชน์แก่สามพะ พระสุริยะ—ผู้ทรงสภาวะเป็นพระวิษณุ—ได้ทรงรับอีกปางหนึ่ง; เมื่อทรงปรากฏเป็นพระวิษณุแล้ว ก็ประทานพรอันประเสริฐ

Verse 3

तेनापरेति नाम्ना वै ख्यातो विष्णुः पुराऽभवत् । फाल्गुनामलपक्षे तु एकादश्यां विधानतः

ด้วยเหตุนี้ ในกาลก่อน พระวิษณุจึงเป็นที่รู้จักด้วยนามว่า “อปร” และในวันเอกาทศีแห่งปักษ์สว่างเดือนผาลคุน พึงประกอบพิธีตามพระวินัยแห่งคัมภีร์

Verse 4

पूजयेत्पुण्डरीकाक्षं तत्र सूर्यस्वरूपिणम् । मुक्तो भवति पापेभ्यः सर्वकामैः समृध्यते

ณ ที่นั้นพึงบูชาพระปุณฑรีกากษะ ผู้ทรงปรากฏเป็นพระสุริยะ; ผู้บูชาย่อมพ้นบาปทั้งปวง และสำเร็จสมปรารถนาทุกประการ

Verse 307

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्स्येऽपरनारायणमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ดังนี้ ในศรีสกันทมหาปุราณ อันเป็นเอกาศีติสาหัสรีสังหิตา ในปรภาสขันธ์ที่เจ็ด ในปรภาสเกษตรมหาตมยะภาคแรก บทที่สามร้อยเจ็ด อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งอปรนารายณะ” ย่อมจบสิ้น