Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 107
तव देवि ममापीह नास्ति चैवांतरं प्रिये । सर्वं चैव सुरेशानि यथावत्कथयाम्यहम्
tava devi mamāpīha nāsti caivāṃtaraṃ priye | sarvaṃ caiva sureśāni yathāvatkathayāmyaham
โอ้เทวี โอ้ที่รัก ระหว่างเธอกับเราที่นี่ไม่มีความต่างแม้แต่น้อย เพราะฉะนั้น โอ้พระนางผู้เป็นใหญ่เหนือเทพทั้งหลาย เราจักกล่าวทุกสิ่งแก่เธอตามความเป็นจริง
Śiva
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (Sureśānī)
Scene: Śiva, composed and authoritative, reassures Devī of their non-difference and begins a formal exposition; the scene shifts from intimate stuti to structured teaching, with scroll-like or mantra-like motifs indicating ‘kathana’.
FAQs
Because Śiva and Śakti are non-different, the highest teaching can be transmitted in full confidence and intimacy.
Prabhāsa-kṣetra is the overarching sacred setting, where teachings about dharma and sacred secrets are framed.
No specific rite; it introduces an authoritative disclosure of teachings.