Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 16
पश्य मेंऽगुष्ठतो ब्रह्मन्भूरि भस्म विनिर्गतम् । न नृत्येऽहं न मे हर्षस्तथापि मुनिसत्तम
paśya meṃ'guṣṭhato brahmanbhūri bhasma vinirgatam | na nṛtye'haṃ na me harṣastathāpi munisattama
ดูเถิด โอ พราหมณ์ จากนิ้วหัวแม่มือของเรามีเถ้าศักดิ์สิทธิ์ (ภัสมะ) ออกมามากมาย ถึงกระนั้นเรามิได้ร่ายรำ และมิได้เกิดความปีติยินดีเลย โอ มุนีผู้ประเสริฐ
Śiva (implied by context; continuing Īśvara-uvāca episode)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Scene: In the sacred landscape of Prabhāsa, a serene ascetic or devotee shows his thumb from which abundant sacred ash pours forth; his face remains calm, without dance or jubilation, while a sage watches in awe.
FAQs
True spiritual power is accompanied by steadiness and detachment, not excitement or self-congratulation.
Prabhāsakṣetra, where Śiva’s teachings are embedded in place-glorifying narrative.
None explicitly; the verse points to inner discipline and Śaiva detachment symbolized by ash.