Adhyaya 261

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यत्र न्यंकुमती नदी । मर्यादार्थं समानीता क्षेत्रशांत्यै च शंभुना

อีศวรตรัสว่า “แล้วแต่จากนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังสถานที่ซึ่งมีแม่น้ำนยังคุมตี ซึ่งศัมภูได้นำมาเพื่อเป็นเขตแดนอันศักดิ์สิทธิ์ และเพื่อความสงบสันติแห่งกษेत्रอันบริสุทธิ์”

Verse 2

तस्यैव दक्षिणे भागे सर्वपापप्रणाशिनी । तस्यां स्नात्वा च वै सम्यग्यः श्राद्धं कुरुते नरः । स पितॄंस्तारयेत्सर्वान्नरकान्नात्र संशयः

ทางทิศใต้ของที่นั้นมีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งทำลายบาปทั้งปวง ผู้ใดอาบน้ำชำระกาย ณ ที่นั้นโดยถูกต้อง แล้วประกอบพิธีศราทธะ ย่อมโปรดบรรพชนทั้งสิ้นให้พ้นจากนรก—ข้อนี้หามีความสงสัยไม่

Verse 3

वैशाखे शुक्लपक्षे तु तृतीयायां च भामिनि । स्नात्वा तु तर्पयेद्भक्त्या तिलदर्भजलैः प्रिये । श्राद्धं कृतं भवेत्तेन गंगायां नात्र संशयः

โอ้หญิงผู้เป็นที่รัก ในเดือนไวศาขะ ข้างขึ้น วันตฤติยา เมื่ออาบน้ำแล้ว พึงทำตัรปณะด้วยศรัทธา โดยใช้เมล็ดงา หญ้าทรรภะ และน้ำ ด้วยกรรมนี้ ศราทธะย่อมถือว่าได้ทำ ณ คงคา—หามีความสงสัยไม่

Verse 261

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्यवर्णनंनामैकषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ดังนี้ ในศรีสกันทมหาปุราณะ ในสังหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก ในภาคที่เจ็ดคือประภาสขันฑะ ภายในส่วนแรกชื่อประภาสเกษตรมหาตมยะ บทที่ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งญังกุมตี” อันเป็นบทที่ 261 ย่อมสิ้นสุดลง