Adhyaya 252
อีศวรตรัสแก่เทวีให้จัดลำดับการจาริกไปสู่ลึงค์อันเลื่องชื่อว่า “ศังกรนาถ” ซึ่งเป็นที่สรรเสริญในไตรโลกและเป็นผู้ขจัดบาป ทรงเล่าว่า ภานุ (พระอาทิตย์) ได้บำเพ็ญตบะยิ่งใหญ่แล้วจึงสถาปนาลึงค์นี้ พร้อมตั้งสถานศักดิ์สิทธิ์ไว้ ณ ที่นั้น ต่อมาทรงกำหนดข้อปฏิบัติย่อ ๆ ทั้งด้านศีลและพิธีกรรม คือ บูชามหาเทวะพร้อมการถืออุโบสถ/อดอาหาร เลี้ยงพราหมณ์ ทำศราทธะด้วยการสำรวมอินทรีย์ และถวายทานทองกับผ้าตามกำลัง ตอนท้ายกล่าวผลอย่างชัดเจนว่า ผู้ปฏิบัติย่อมได้บรรลุปรมธาม อันเป็นที่อยู่สูงสุด
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं त्रैलोक्यविश्रुतम् । तत्र शंकरनाथेति प्रसिद्धं पापनाशनम्
อีศวรตรัสว่า: “แล้วแต่จากนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังลึงคะอันเลื่องลือในไตรโลก ที่นั่นเป็นที่รู้จักว่า ‘ศังกรนาถะ’ ผู้ทำลายบาปทั้งปวง”
Verse 2
स्थापितं भानुना देवि कृत्वा तत्र महत्तपः । तमर्चयित्वा देवेशं सोपवासो महेश्वरम्
“โอ้เทวี ลึงคะนั้นพระภานุ (พระอาทิตย์) ได้สถาปนาไว้ ด้วยการบำเพ็ญตบะอันยิ่งใหญ่ ณ ที่นั้น ครั้นบูชามเหศวร ผู้เป็นเจ้าแห่งเทวะทั้งหลาย พร้อมด้วยการถืออุโบสถ…”
Verse 3
ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र श्राद्धं कुर्याज्जितेन्द्रियः । शक्त्या हिरण्यं वासांसि विप्रे दद्यात्समाहितः । स याति परमं स्थानं नात्र कार्या विचारणा
“ณ ที่นั้น ผู้สำรวมอินทรีย์พึงเลี้ยงภัตตาหารแก่พราหมณ์ และประกอบศราทธะ ตามกำลังของตน ด้วยจิตตั้งมั่น พึงถวายทองคำและผ้านุ่งห่มแก่พราหมณ์ ผู้นั้นย่อมถึงสถานอันสูงสุด—ไม่จำต้องสงสัยเลย”
Verse 252
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शङ्करनाथमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ดังนี้ จบอธิยายที่ ๒๕๒ อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งศังกรนาถะ” ในประภาสขันฑะ (คัมภีร์ที่เจ็ด) แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ภายในเอกาศีติสาหัสรีสังหิตา ในส่วนประภาสเกษตรมหาตมยะ (ภาคแรก)