षष्ठ्यां चैव तु शुक्लायामेनं यः पूजयिष्यति । गमिष्यति परं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः
ṣaṣṭhyāṃ caiva tu śuklāyāmenaṃ yaḥ pūjayiṣyati | gamiṣyati paraṃ sthānaṃ yatra devo divākaraḥ
ผู้ใดบูชาพระองค์ในวันษष्ठีแห่งปักษ์สว่าง (ศุกลปักษ์) ผู้นั้นจักไปถึงสถานอันสูงสุด—ที่ซึ่งเทพทิวากร (พระอาทิตย์) สถิตอยู่
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Śaṅkarāditya
Type: temple
Listener: Mahādevī (Pārvatī)
Scene: Pilgrim worships Śaṅkarāditya on bright-half Ṣaṣṭhī at sunrise; Sūrya radiates above the temple, suggesting ascent to Sūrya-loka.
Time (tithi) joined with place (kṣetra) and devotion (pūjā) multiplies spiritual fruit and elevates the devotee’s destiny.
Śaṅkarāditya in Prabhāsa Kṣetra, associated with Sūrya (Divākara).
Pūjā of Śaṅkarāditya on Śukla Ṣaṣṭhī (the sixth day of the bright fortnight).