Adhyaya 251

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शंकरादित्यमुत्तमम् । गंगेश्वरस्य पूर्वेण शंकरेण प्रतिष्ठितम्

พระอีศวรตรัสว่า: ต่อจากนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปยังศังกราทิตย์อันประเสริฐ ซึ่งพระศังกรได้สถาปนาไว้ทางทิศตะวันออกแห่งคงคेशวร

Verse 2

षष्ठ्यां चैव तु शुक्लायामेनं यः पूजयिष्यति । गमिष्यति परं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः

ผู้ใดบูชาพระองค์ในวันษष्ठีแห่งปักษ์สว่าง (ศุกลปักษ์) ผู้นั้นจักไปถึงสถานอันสูงสุด—ที่ซึ่งเทพทิวากร (พระอาทิตย์) สถิตอยู่

Verse 3

रक्तचंदनमिश्रैश्च रक्तपुष्पैः समाहितः । ताम्रपात्रे समाधाय योऽर्घ्यं दास्यति मानवः । स यास्यति परां सिद्धिं न च याति दरिद्रताम्

มนุษย์ผู้ใดตั้งอर्घยะไว้ในภาชนะทองแดง แล้วถวายด้วยดอกไม้สีแดงและจันทน์แดงผสม ด้วยจิตแน่วแน่ ผู้นั้นย่อมบรรลุสิทธิอันสูงสุด และไม่ตกสู่ความยากไร้

Verse 4

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तस्मिन्क्षेत्रे वरानने । पूजयेच्छंकरादित्यं सर्वकामफलप्रदम्

เพราะฉะนั้น โอ้เทวีผู้มีพักตร์งาม ในแดนศักดิ์สิทธิ์นั้น พึงบูชาศังกราทิตย์ด้วยความเพียรทุกประการ เพราะพระองค์ประทานผลแห่งความปรารถนาทั้งปวง

Verse 251

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंकरादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामैकपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ดังนี้ จบอธิยายที่ ๒๕๑ อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งศังกราทิตยะ” ในประภาสขันฑะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ภายในส่วนประภาสเกษตรมหาตมยะ แห่งสังหิตาแปดหมื่นหนึ่งพันโศลกะ