Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 38
आद्यो विरंचिनामाभूद्ब्रह्मा लोकपितामहः । मृत्युञ्जयेति ते नाम तदाऽभूत्पार्वतीपते
ādyo viraṃcināmābhūdbrahmā lokapitāmahaḥ | mṛtyuñjayeti te nāma tadā'bhūtpārvatīpate
ในกาลแรก เมื่อพระพรหมเป็นที่รู้จักว่า “วิรัญจิ” ปิตามหะแห่งโลกทั้งหลาย ครั้งนั้นเอง ข้าแต่พระปารวตีปติ พระนามของพระองค์ได้เป็น “มฤตยูญชัย” ผู้พิชิตความตาย
Unspecified (contextual narrator listing Śiva’s names across cosmic phases)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (Somnātha)
Type: kshetra
Scene: A cosmic tableau: early age (ādya-kāla) with Virañci-Brahmā presiding; Śiva as Mṛtyuñjaya radiates protective light, subduing Yama and the fear of death; Prabhāsa’s seashore-temple aura in the background.
FAQs
Śiva as Mṛtyuñjaya embodies liberation from fear and the transcendence of death through divine refuge.
Prabhāsakṣetra indirectly, by celebrating the resident Śiva’s cosmic names and powers.
No explicit prescription; the name ‘Mṛtyuñjaya’ itself points to japa and remembrance for protection and spiritual victory.