Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 11
अदितिश्च दितिश्चैव विनता कद्रुरेव च । सिंहिका सुप्रभा चैव उलूकी या वरानने
aditiśca ditiścaiva vinatā kadrureva ca | siṃhikā suprabhā caiva ulūkī yā varānane
อทิติและทิติแท้จริง ทั้งวินตาและกัทรูด้วย; อีกทั้งสิงหิกา สุประภา และอูลูกี—เหล่านี้แล ข้าแต่ผู้มีพักตร์งาม (เป็นหนึ่งในหมู่นั้น)
Sūta (deduced from Purāṇic māhātmya narration style within Prabhāsakhaṇḍa)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (varānane)
Scene: A hermitage scene with sage Kāśyapa; around him stand the principal wives as archetypal mothers: Aditi radiant and sattvic; Diti more fierce; Vinatā with bird motifs; Kadrū with serpent motifs; Siṃhikā shadowy-luminous; Suprabhā glowing; Ulūkī with owl emblem—each indicating the progeny class they generate.
FAQs
Purāṇas map moral and cosmic diversity through lineages—multiple currents of beings arise within a single dharmic cosmos.
Prabhāsa-kṣetra remains the overarching frame; the verse itself is a lineage-catalogue passage.
None; it is nominative genealogy supporting broader Purāṇic teaching.