Adhyaya 182

Verse 1

ततो मातृगणान्पश्येद्वसुनन्दादिनामतः । अर्क स्थलसमीपस्थान्दक्षिणे नातिदूरतः

จากนั้นพึงไปเฝ้าดูหมู่พระมารดาเทวี (มาทฤกา) ผู้มีนามขึ้นต้นด้วยวสุนันทา ซึ่งสถิตใกล้อรกะ-สถละ อยู่ทางทิศใต้ไม่ไกลนัก

Verse 2

आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां नियतात्मवान् । यस्ताः पूजयते मातॄर्विधिना भावितात्मवान्

แต่ในปักษ์สว่างแห่งเดือนอาศวยุชะ ในวันนวมี ผู้สำรวมตน มีใจตั้งมั่น หากบูชาพระมารดาเหล่านั้นตามพิธี ด้วยจิตผ่องใสและแน่วแน่—

Verse 3

स समृद्धिमवाप्नोति दुरापामकृतात्मभिः । तत्रैव संस्थितं पश्येच्छ्रीमुखं विवरप्रियम्

ผู้นั้นย่อมบรรลุความรุ่งเรือง อันผู้ไร้สำรวมยากจะได้มา และ ณ ที่นั้นเองพึงเฝ้าดูพระศรีมุข ผู้เป็นเทวะผู้โปรดถ้ำศักดิ์สิทธิ์ (วิวร)

Verse 4

तस्मिन्नेव दिने पूज्यं सिद्धिकामैर्नरैः सदा । एतत्पूर्वं मयाख्यातं तव विस्तरतः प्रिये

ในวันนั้นเอง ผู้ปรารถนาสิทธิและความสำเร็จพึงบูชาอยู่เสมอ โอ้ที่รัก เราได้กล่าวอธิบายแก่เธอไว้ก่อนแล้วโดยพิสดาร

Verse 5

तस्मिन्नेव दिने पूज्यं तीर्थयात्राप्रसंगतः

ในวันนั้นเอง พึงบูชาสิ่งนี้ควบคู่ไปกับการจาริกแสวงบุญสู่ทีรถะอันศักดิ์สิทธิ์

Verse 182

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वसुनन्दामातृगणश्रीमुखविवर माहात्म्यवर्णनंनाम द्व्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ดังนี้ จบ “อธิบายมหิมาแห่งวสุนันทา มาตฤคณะ และศรีมุขวิวร” อันเป็นบทที่ ๑๘๒ ในประภาสขันฑะ ภายในประภาสเกษตรมหาตมยะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ในสังหิตาที่มีแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก