Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 2
भरतोनाम राजाऽभूदाग्नीध्रः प्रथितः क्षितौ । यस्येदं भारतं वर्षं नाम्ना लोकेषु गीयते
bharatonāma rājā'bhūdāgnīdhraḥ prathitaḥ kṣitau | yasyedaṃ bhārataṃ varṣaṃ nāmnā lokeṣu gīyate
ครั้งหนึ่งมีพระราชานามว่า ภรตะ ผู้สืบสายอัคนีธระ อันเลื่องลือทั่วแผ่นดิน; ด้วยพระนามของพระองค์ แผ่นดินนี้จึงถูกสรรเสริญในโลกทั้งหลายว่า ‘ภารตวรรษ’
Īśvara (Śiva)
Listener: Pārvatī
Scene: A royal figure ‘Bharata’ is introduced in a genealogical tableau, with sages reciting lineage while a map-like vision of Bhārata-varṣa is implied behind him.
FAQs
Purāṇic sacred history ties geography and identity to dharmic kingship, making the land itself a bearer of sacred memory.
The context is Bharateśvara at Prabhāsakṣetra; this verse provides the fame of Bharata whose name is linked to Bhārata-varṣa.
None; it provides genealogical-historical praise and naming tradition.