एवं स निश्चयं कृत्वा यज्ञार्थं सुरसुंदरि । तीर्थं निवेशयामास पुष्करं नाम नामतः
evaṃ sa niścayaṃ kṛtvā yajñārthaṃ surasuṃdari | tīrthaṃ niveśayāmāsa puṣkaraṃ nāma nāmataḥ
ครั้นตั้งปณิธานเพื่อยัญพิธีแล้ว โอ้กุมารีทิพย์ เขาได้สถาปนาตีรถะ ณ ที่นั้น ซึ่งเลื่องชื่อโดยนามว่า ‘ปุษกร’
Narrator (contextual Purāṇic narrator within Prabhāsakṣetramāhātmya; traditionally Sūta addressing sages)
Tirtha: Puṣkara (Prabhāsa-context tīrtha)
Type: kund
Listener: surasuṃdarī (divine maiden)
Scene: A divine maiden is addressed; the founder, after firm resolve for yajña, establishes a tīrtha named Puṣkara—depicted as consecrating waters, marking boundaries, and invoking sanctity.
Sacred intention (niścaya) directed toward yajña becomes sanctified as sacred geography—dharma can found a tīrtha for the welfare of many.
Puṣkara Tīrtha, established within the Prabhāsa-kṣetra setting of the Skanda Purāṇa.
The verse frames the founding of a tīrtha specifically for a yajña (sacrificial rite), implying ritual sanctification of place.