
อีศวรทรงสั่งสอนมหาเทวีถึงการจาริกไปยังวิจิตเรศวร โดยระบุที่ตั้งของลึงค์อันประเสริฐว่าอยู่ในเขตปรภาสะ ด้านทิศตะวันออก และล้ำเข้าไปเล็กน้อยในแนวอาคเนย์ (ตะวันออกเฉียงใต้) ห่างออกไปราวสิบช่วงคันธนู ในตำนานกำเนิดกล่าวว่า “วิจิตระ” ผู้เป็นเลขกะ (เสมียน) ของยม ได้บำเพ็ญตบะอันยากยิ่ง แล้วเป็นผู้ตั้งมหาลึงค์นี้ไว้ บทนี้ประกาศผลแห่งธรรมว่า เพียงได้ดर्शन (ได้เห็นด้วยความเคารพ) พร้อมการบูชา ย่อมพ้นจากบาปทั้งปวง และเมื่อบูชาตามวิธาน (พิธีที่ถูกต้อง) ผู้ศรัทธาย่อมไม่ถูกความทุกข์ครอบงำ
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदाग्नेयगोचरे । धनुषां दशके तत्र स्थितं पापप्रणाशनम्
พระอีศวรตรัสว่า: “โอ้มหาเทวี ต่อจากนั้นพึงไปยังวิจิตรेशวรผู้ประเสริฐ จากที่นั้นไปทางทิศตะวันออก เอียงไปทางทิศอาคเนย์เล็กน้อย ณ ระยะสิบช่วงคันธนู เขาตั้งอยู่เป็นผู้ทำลายบาป”
Verse 2
विचित्रेण महादेवि लेख केन यमस्य च । स्थापितं तन्महालिंगं तपः कृत्वा सुदुश्चरम्
ข้าแต่มหาเทวี ลึงค์อันยิ่งใหญ่นั้น วิจิตระและเลขายกะ ผู้จารึกของยม ได้สถาปนาไว้ หลังบำเพ็ญตบะอันยากยิ่ง
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजितं चैव मुक्तः स्यात्सर्वपातकैः । संपूज्य च विधानेन न दुःखी जायते नरः
เมื่อได้เห็นพระองค์และบูชาพระองค์แล้ว บุคคลย่อมพ้นจากบาปทั้งปวง; และเมื่อบูชาตามพิธีที่กำหนดโดยชอบแล้ว มนุษย์ย่อมไม่เกิดมาในความทุกข์
Verse 143
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ดังนี้ จบบทที่ ๑๔๓ อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งวิจิตเรศวร” ในประภาสขันฑะ ภายในประภาสเกษตรมหาตมยะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณอันเคารพบูชา ในสํหิตาแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก