Adhyaya 142
ในบทนี้ พระอีศวรตรัสแก่พระเทวีให้หันไปพิจารณาศิวลึงค์อันประเสริฐนามว่า “จิตรेशวร” ซึ่งตั้งอยู่ในเขตปรภาสะ ทางทิศอาคเนย์ (ตะวันออกเฉียงใต้) ณ ระยะเจ็ดคันธนู ศิวลึงค์นี้ทรงฤทธิ์ยิ่ง (มหาประภาวะ) และได้รับการยกย่องว่าเป็น “ผู้ทำลายบาปทั้งปวง” (สรรวปาตกนาศนะ) ผู้บูชาด้วยการสักการะและปูชาจะพ้นจากความหวาดกลัวนรก บาปถูกเปรียบดังคราบมลทินที่จิตรेशวรสามารถ “ชำระล้าง” (มารชยติ) ได้ แสดงนัยว่าความภักดีและการบูชาอย่างสม่ำเสมอนำไปสู่ความบริสุทธิ์ จึงทรงกำชับให้บูชาจิตรेशะด้วยความเพียรเต็มที่ และผลश्रุติกล่าวว่า แม้ผู้แบกภาระบาปก็ไม่ต้องเห็นนรก ตอนท้ายระบุว่าอยู่ในสกันทมหาปุราณะ ปรภาสขันฑะ ปรภาสเกษตรมหาตมยะ (ภาคแรก) บทที่ 142.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि चित्रेश्वर मनुत्तमम् । धनुषां सप्तके तस्य स्थितमाग्नेयदक्षिणे
พระอีศวรตรัสว่า: “โอ้มหาเทวี ต่อจากนั้นพึงไปยังจิตรेशวรผู้ประเสริฐยิ่ง เขาตั้งอยู่ห่างออกไปเจ็ดช่วงคันธนู ทางทิศอาคเนย์คือทิศตะวันออกเฉียงใต้”
Verse 2
लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम् । तत्र चित्रेश्वरं पूज्य नरकान्न भवेद्भयम्
ลึงคะนั้นมีเดชานุภาพยิ่งนัก ทำลายบาปทั้งปวง เมื่อบูชาจิตรेशวร ณ ที่นั้นแล้ว ย่อมไม่ต้องหวาดกลัวนรก
Verse 3
पटस्थितं तस्य पापं चित्रो मार्जयति प्रिये । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन चित्रेशं पूजयेत्सदा । यः स्यात्पापयुतो वापि नरकं नैव पश्यति
โอ้ที่รัก จิตราเช็ดล้างบาปของเขาเสีย ราวกับเป็นเพียงภาพที่เขียนบนผืนผ้า เพราะฉะนั้นจึงควรบูชาจิตรेशะอยู่เสมอด้วยความเพียรทุกประการ แม้ผู้มีบาปมากก็ไม่ต้องเห็นนรก
Verse 142
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रेश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ดังนี้จบเป็นบทที่ ๑๔๒ ชื่อว่า “พรรณนามหิมาแห่งจิตรेशวร” ในประภาสขันฑะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ตอนประภาสกษेत्रมหาตมยะ