Adhyaya 124

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गौरीं सौभाग्यदायिनीम् । पश्चिमे रावणेशस्य धनुषां पञ्चके स्थिताम्

อีศวรตรัสว่า: ต่อจากนั้น โอ้มหาเทวี พึงไปสู่พระคุรี ผู้ประทานสวัสดิมงคลแห่งชีวิตคู่ ซึ่งประดิษฐานอยู่ทางทิศตะวันตกของราวเณศะ ในบริเวณที่กำหนดว่า “ห้าคันธนู”

Verse 2

यत्रातप्यत्तपो घोरं स्वयं देवी ह्यरुंधती । सौभाग्यं कांक्षमाणा सा गौरीपूजापरायणा

ณ ที่นั้น เทวีอรุนธตีได้บำเพ็ญตบะอันเข้มข้นด้วยพระองค์เอง; ด้วยปรารถนาสุภาคยะ จึงอุทิศตนทั้งสิ้นในบูชาพระคุรี

Verse 3

संप्राप्ता परमां सिद्धिं तस्या देव्याः प्रभावतः । तृतीयायां शुक्लपक्षे माघे मासि वरानने

โอ้ผู้มีพักตร์งาม ด้วยอานุภาพแห่งเทวีนั้น นางบรรลุสิทธิอันสูงสุด—ในวันตฤติยาแห่งศุกลปักษ์ เดือนมาฆะ

Verse 4

यस्तां पूजयते भक्त्या स सौभाग्यमवाप्नुयात् । अन्यजन्मनि देवेशि नात्र कार्या विचारणा

ผู้ใดบูชาพระนางด้วยภักติ ผู้นั้นย่อมได้สุภาคยะ—โอ้เทวีผู้เป็นนายแห่งเหล่าเทพ—แม้ในชาติอื่น; เรื่องนี้ไม่จำต้องสงสัยหรือไตร่ตรอง

Verse 124

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सौभाग्येश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ดังนี้ จบอธยายที่ ๑๒๔ อันมีนามว่า “พรรณนามหิมาแห่งเสาวภาคเยศวรี” ในประภาสขันฑะ แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ ในเอกาศีติสาหัสรีสังหิตา ภายในประภาสเกษตรมหาตมยะ