Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 201
यक्षविद्याधराणां च तानि चक्रे स विश्वकृत् । ततः षोडशमं भागं बिभर्त्ति भगवान्रविः । तत्तेजो रविभागश्च खस्थो विचरति प्रिये
yakṣavidyādharāṇāṃ ca tāni cakre sa viśvakṛt | tataḥ ṣoḍaśamaṃ bhāgaṃ bibhartti bhagavānraviḥ | tattejo ravibhāgaśca khastho vicarati priye
ช่างผู้สร้างสรรพสิ่งนั้นยังได้ทำสิ่งเหล่านั้นให้แก่พวกยักษะและวิทยาธรด้วย ต่อจากนั้น พระภควานรวิ (สุริยะ) ทรงรับส่วนหนึ่งในสิบหกของรัศมีนั้น และความรุ่งเรืองซึ่งเป็นส่วนของรวินั้น—โอ้ที่รัก—ย่อมเคลื่อนไปในนภา
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating (deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: priye (addressed as ‘O beloved’ within the verse)
Scene: Viśvakṛt fashions ornaments/weapons for Yakṣas and Vidyādharas; above, Sūrya bears a ‘sixteenth portion’ of tejas, moving across the sky in a controlled, beneficent blaze.
FAQs
Even cosmic brilliance is regulated and apportioned for the welfare of beings—divine power is tempered into a form the world can bear.
Prabhāsakṣetra, whose māhātmya frames this cosmological account.
None directly; the verse explains a doctrinal/cosmological transformation of solar radiance.