Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 111
यथा स्वेष्वनुवर्तेत न तथान्येषु भामिनी । मनुस्तु क्षांतवांस्तस्या भविष्यो यो हि पार्वति
yathā sveṣvanuvarteta na tathānyeṣu bhāminī | manustu kṣāṃtavāṃstasyā bhaviṣyo yo hi pārvati
โอ้สตรีผู้เร่าร้อนด้วยอารมณ์ นางเอาใจใส่บุตรของตนตามใจปรารถนา แต่ต่อผู้อื่นมิได้เป็นเช่นนั้น กระนั้นก็ดี โอ้พระปารวตี มนู—ผู้จักเป็นมนูในกาลภายหน้า—ยังอดทนต่อการกระทำนั้นของนาง
Unspecified narrator addressing Pārvatī (implies a Śaiva dialogue setting, likely Śiva narrating to Pārvatī within the Māhātmya frame)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Listener: Pārvatī
Scene: Manu (future Manu) stands composed despite neglect, eyes lowered in restraint; Chāyā favors her own; the contrast between inner steadiness and outer injustice is central.
FAQs
Kṣamā (forbearance) is upheld as a dharmic strength—Manu’s patience becomes exemplary even amid injustice.
No specific tīrtha is named in this verse; it remains within the Prabhāsakṣetra Māhātmya setting.
None in this verse.