Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 11
यदेतन्नारदेनोक्तं सत्यमत्र तु किं भवेत् । एवं च श्रूयते लोके चापल्यं स्त्रीषु विद्यते । श्लोकाविमौ पुरा गीतौ चित्तज्ञैर्योषितां द्विजैः
yadetannāradenoktaṃ satyamatra tu kiṃ bhavet | evaṃ ca śrūyate loke cāpalyaṃ strīṣu vidyate | ślokāvimau purā gītau cittajñairyoṣitāṃ dvijaiḥ
สิ่งที่นารทกล่าวไว้ ณ ที่นี้ จะเป็นความจริงได้หรือ? กระนั้นในโลกก็เล่าลือกันว่า ความแปรปรวนมีอยู่ในสตรีทั้งหลาย แท้จริงแล้ว โศลกทั้งสองนี้เคยขับร้องมาแต่กาลก่อน โดยพราหมณ์ผู้รู้เท่าทันจิตใจและอุปนิสัยของสตรี
Keśava (Kṛṣṇa) (internal monologue/reflective speech in context)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Implied audience within the kathā; immediate interlocutors are within the Prabhāsa narrative stream
Scene: A learned assembly at Prabhāsa: brāhmaṇas reciting old couplets; a questioning voice challenges Nārada’s statement; palm-leaf manuscripts and ritual fires suggest a tīrtha-sabhā.
FAQs
One should test claims with discernment while recognizing how worldly tendencies are described in traditional teachings.
The passage belongs to Prabhāsakṣetra-māhātmya, though this verse is primarily reflective dialogue rather than direct tīrtha praise.
None; it introduces proverbial verses used for moral reflection.