Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 58
दिव्यं ममेदं चरितं हि रौद्रं श्रोष्यंति ये पर्वसु वा सदा वा । ते चापि यास्यंति मम प्रसादात्त्रिविष्टपं पुण्यजनाधिवासम्
divyaṃ mamedaṃ caritaṃ hi raudraṃ śroṣyaṃti ye parvasu vā sadā vā | te cāpi yāsyaṃti mama prasādāttriviṣṭapaṃ puṇyajanādhivāsam
เรื่องราวศักดิ์สิทธิ์ของเรานี้ อันเป็นทิพย์และน่าเกรงขาม—ผู้ใดสดับฟังในวันนักขัตฤกษ์หรือฟังเสมอ—ด้วยพระกรุณาของเรา เขาทั้งหลายจักบรรลุไตรวิษฏปะ (สวรรค์) อันเป็นที่พำนักแห่งหมู่ผู้มีบุญ
Hari (as the ‘I’ of the verse, quoted within the narration)
Tirtha: Prabhāsa-māhātmya (śravaṇa-phala)
Type: kshetra
Listener: General audience of devotees (ye śroṣyanti)
Scene: A devotional assembly on a festival day: a narrator recites the ‘divine, awe-inspiring’ account; listeners sit with folded hands; above them, a vision of Triviṣṭapa with radiant beings (puṇyajanas) welcoming the devotees by Hari’s grace.
FAQs
Śravaṇa (devout listening) is a dharmic practice that yields grace and higher attainments when done with faith, especially on sacred days.
Indirectly Prabhāsa-kṣetra, since the promised fruit is tied to hearing the Prabhāsa-related divine narrative.
Listening to the sacred account on parva (festival/holy) days—or regularly—as a meritorious observance.