Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 57
देवा ऊचुः । प्राप्तः कामवरोऽस्माभिः सर्वतः कृपया विभो । सप्रेमा त्वत्पदांभोजे भक्तिर्भव्याऽनपायिनी
devā ūcuḥ | prāptaḥ kāmavaro'smābhiḥ sarvataḥ kṛpayā vibho | sapremā tvatpadāṃbhoje bhaktirbhavyā'napāyinī
เหล่าเทวะกล่าวว่า: “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ด้วยพระกรุณาของพระองค์โดยรอบด้าน เราทั้งหลายได้พรอันประเสริฐยิ่งแล้ว ขอให้ภักติอันเปี่ยมด้วยความรักต่อดอกบัวแห่งพระบาทของพระองค์ บังเกิดในเรา เป็นมงคลและไม่เสื่อมคลาย”
Devas
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Śrī Kṛṣṇa
Scene: Devas in a semicircle offer a formal prayer to Kṛṣṇa, hands folded; the focus is on Kṛṣṇa’s lotus-feet (padāmbuja) with a soft glow, suggesting the ‘never-departing’ bond of devotion.
FAQs
The highest boon is not worldly gain but unwavering, love-filled devotion sustained by divine grace.
The immediate context is Dvārakā Māhātmya, where devotion to the Lord is linked to the sanctity of Śrī Dvārakā.
No explicit ritual is prescribed; the verse emphasizes inner attainment—steadfast bhakti—through grace.