Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 30
दृष्टं तु तव वक्त्रं च दुर्ल्लभं भुवनत्रये । तन्नास्ति देवकीपुत्र पुराणेषु श्रुतं मया
dṛṣṭaṃ tu tava vaktraṃ ca durllabhaṃ bhuvanatraye | tannāsti devakīputra purāṇeṣu śrutaṃ mayā
แต่กระนั้น ข้าพเจ้าได้เห็นพระพักตร์ของพระองค์แล้ว ซึ่งหาได้ยากยิ่งในไตรโลก โอ้โอรสแห่งเทวคี ข้าพเจ้าได้ยินในปุราณะว่า นิมิตทัศนะเช่นนี้แทบจะได้มาโดยยาก
A devotee/pilgrim addressing Śrī Kṛṣṇa
Tirtha: Dvārakā (darśana-kṣetra)
Type: kshetra
Scene: Close, reverent moment: the devotee beholds Kṛṣṇa’s mukha (face) with luminous serenity; the background fades, emphasizing the rarity of the vision; subtle scriptural palm-leaf motifs indicate ‘purāṇeṣu śrutam’.
FAQs
Darśana of the Lord is a rare blessing; sacred places and devotion prepare one to receive what is otherwise hard to attain.
Dvārakā by context, as the setting in which the devotee receives Kṛṣṇa’s rare darśana.
No explicit rite; the verse emphasizes darśana as a supreme spiritual attainment affirmed by Purāṇic tradition.