Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 12
एवं संपूजितस्तेन भक्त्या परमया नृप । सुखोपविष्टो विश्रांतो वसिष्ठो मुनिसत्तमः । राजर्षीणां कथाश्चक्रे देवर्षीणां तथैव च
evaṃ saṃpūjitastena bhaktyā paramayā nṛpa | sukhopaviṣṭo viśrāṃto vasiṣṭho munisattamaḥ | rājarṣīṇāṃ kathāścakre devarṣīṇāṃ tathaiva ca
ครั้นได้รับการบูชาด้วยภักติอันยิ่งจากเขา โอ้พระราชา วสิษฐะผู้ประเสริฐในหมู่นักบวชก็นั่งอย่างสบาย ครั้นพักแล้ว จึงเล่าเรื่องราวของราชฤๅษี และเช่นเดียวกันของเทวฤๅษีทั้งหลาย
Narrator (Purāṇic voice within Prabhāsa Khaṇḍa; speaker not explicit in this snippet)
Tirtha: Arbuda kshetra (contextual)
Type: kshetra
Listener: The king in the frame (and by extension the audience)
Scene: Vasiṣṭha sits at ease after being honored; the king and courtiers sit respectfully nearby as the sage narrates tales of rājarṣis and devarṣis; a calm, story-telling atmosphere.
FAQs
True devotion expresses itself as reverent service, which in turn invites dharma-kathā and spiritual instruction.
No single site is named in this verse; it sets the narrative stage for teaching within the Arbuda Khaṇḍa.
Not a fixed ritual; it emphasizes devotional hospitality leading to sacred discourse.