Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 75
अस्माकं प्रतिवाचं च शृणु शोकविनाशिनीम् । यथा हि पथिकः कश्चिच्छायार्थी वृक्षमास्थितः । विश्रान्तश्च पुनर्याति तद्वद्भूतसमागमः
asmākaṃ prativācaṃ ca śṛṇu śokavināśinīm | yathā hi pathikaḥ kaścicchāyārthī vṛkṣamāsthitaḥ | viśrāntaśca punaryāti tadvadbhūtasamāgamaḥ
จงฟังถ้อยคำตอบของเราด้วย ซึ่งทำลายความโศก: ดุจดังผู้เดินทางคนหนึ่งแสวงหาร่มเงา อาศัยใต้ต้นไม้ พักแล้วก็ออกเดินต่อไป—ฉันใด การมาพบกันของสรรพชีวิตก็เป็นเพียงชั่วคราวฉันนั้น
Mother (unnamed, within Pulastya’s narration)
Tirtha: Arbuda (contextual)
Type: kshetra
Listener: Purāṇic audience; within story, consolers addressing the grieving party ('śṛṇu śoka-vināśinīm')
Scene: A traveler rests beneath a broad tree casting shade; in a parallel vignette, a group of beings meet briefly and then depart along diverging paths—visualizing impermanence.
FAQs
Worldly meetings are transient; understanding impermanence helps dissolve grief and strengthens detachment.
No specific tīrtha is mentioned; the verse offers a universal teaching using a travel metaphor.
None; it prescribes a contemplative perspective (reflection on impermanence) rather than a ritual act.