Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 15
एवमुक्त्वा ततो देवी तत्रैवांतरधीयत । पिण्डोदको हि सर्वज्ञो भूत्वाथ स्वगृहं ययौ । व्यस्मापयज्जनान्सर्वांस्तत्तीर्थस्य समाश्रयात्
evamuktvā tato devī tatraivāṃtaradhīyata | piṇḍodako hi sarvajño bhūtvātha svagṛhaṃ yayau | vyasmāpayajjanānsarvāṃstattīrthasya samāśrayāt
ครั้นตรัสดังนี้แล้ว พระเทวีทรงอันตรธาน ณ ที่นั้นเอง ต่อมา ปิณฑโททกะได้บังเกิดเป็นผู้รู้ทั่วแล้วกลับสู่เรือนตน และด้วยการพึ่งพิงตถาคตแห่งทีรถะนั้น จึงทำให้ชนทั้งปวงพิศวงในฤทธานุภาพและเกียรติคุณ
Pulastya (contextual narrator within Arbuda-khaṇḍa)
Tirtha: Piṇḍodaka-tīrtha
Type: kund
Listener: Nṛpaśreṣṭha (king)
Scene: Devī finishes her proclamation and dissolves into light at the tīrtha’s edge; Piṇḍodaka stands transformed, eyes bright with awakened knowledge; villagers gather in astonishment, hands raised in reverence.
FAQs
Divine grace confirms the sanctity of a tīrtha; sincere refuge in a holy place can transform one’s inner knowledge and inspire faith in others.
Piṇḍodaka-tīrtha, praised within the Arbuda-khaṇḍa of the Prabhāsa-khaṇḍa.
No explicit rite is stated here; the emphasis is on samāśraya—taking refuge/association with the tīrtha as the source of merit and wonder.