ततो विसर्जयामास दत्त्वा छत्रादिभूषणम् । प्रतिपत्तिं महादेवस्तांश्च सर्वान्सुरेश्वरान्
tato visarjayāmāsa dattvā chatrādibhūṣaṇam | pratipattiṃ mahādevastāṃśca sarvānsureśvarān
แล้วมหาเทวะทรงส่งพวกเขากลับ โดยประทานฉัตรและเครื่องประดับอื่น ๆ พร้อมทั้งพระเกียรติยศและสิ่งอุปถัมภ์อันสมควร แก่เหล่าเทพผู้เป็นใหญ่ทั้งปวงนั้นด้วย
Narrator (describing Mahādeva’s actions)
Type: kshetra
Scene: Mahādeva in a divine hall dismisses assembled gods, gifting umbrellas and ornaments; attendants carry ceremonial parasols; the scene conveys auspicious completion and honor.
Divine instruction culminates in divine sanction—honor and orderly dismissal symbolize completion of a sacred mandate.
The verse remains within the Hāṭakeśvara-kṣetra-centered Tīrthamāhātmya narrative of Nāgarakhaṇḍa.
No direct prescription; it records the conferral of honors (pratipatti) and auspicious gifts after instruction.