Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 63
तच्छुत्वा कुरु यच्छ्रेयो विचिन्त्य मनसा ततः । न त्वं न ते पतिः शक्रो न चान्येपि सुरासुराः । मां निषूदयितुं शक्ताः पार्वत्यां शरणं गताम्
tacchutvā kuru yacchreyo vicintya manasā tataḥ | na tvaṃ na te patiḥ śakro na cānyepi surāsurāḥ | māṃ niṣūdayituṃ śaktāḥ pārvatyāṃ śaraṇaṃ gatām
“เมื่อทรงสดับแล้ว ขอทรงใคร่ครวญในพระทัยและกระทำสิ่งที่เป็นประโยชน์สูงสุด แท้จริงแล้วไม่ว่าพระองค์ มิใช่พระสวามีศักระ และมิใช่เทพหรืออสูรใด ๆ จะทำลายข้าพเจ้าได้ เพราะข้าพเจ้าได้เข้าถึงที่พึ่งในพระปารวตีแล้ว”
The ascetic (tāpasa)
Type: kshetra
Listener: Śakrāṇī (Indrāṇī)
Scene: The speaker declares fearless refuge in Pārvatī; behind him, an implied aura of the Mother’s protection forms a shield, while gods and asuras appear powerless in the background tableau.
FAQs
Śaraṇāgati (taking refuge) in the Supreme Divine—here Pārvatī—is portrayed as the highest protection beyond worldly power.
The verse highlights refuge in Pārvatī rather than naming a geographic tīrtha; it remains within the chapter’s tīrtha-māhātmya narration.
No explicit ritual; the spiritual act emphasized is śaraṇāgati (seeking refuge).