नरसिंहवपुः साक्षात्तथा देवो हरिः स्वयम् । तथा विनायकस्तत्र सर्वकामप्रदायकः । सर्वविघ्नहरश्चैव स्थापितश्चार्जुनेन हि
narasiṃhavapuḥ sākṣāttathā devo hariḥ svayam | tathā vināyakastatra sarvakāmapradāyakaḥ | sarvavighnaharaścaiva sthāpitaścārjunena hi
ที่นั่นพระหริเองประทับโดยตรงในรูปพระนรสิงห์ และที่นั่นมีพระวินายกะ ผู้ประทานความปรารถนาทั้งปวง ผู้ขจัดอุปสรรคทั้งสิ้น—ซึ่งอรชุนได้สถาปนาไว้จริง
Skanda (deduced from Nāgara Khaṇḍa Tīrthamāhātmya narration style)
Tirtha: Hāṭakeśvara-kṣetra (with Narasiṃha and Vināyaka presence)
Type: kshetra
Listener: Brāhmaṇas / dvija-śreṣṭhas addressed in the passage
Scene: A sacred precinct in a Gujarati kṣetra: Narasiṃha as Hari stands in protective posture, while Vināyaka sits nearby as vighna-nāśaka; Arjuna is shown installing (pratiṣṭhā) the Vināyaka image with ritual vessels and priests.
A tīrtha can unite multiple divine forms; worship of Viṣṇu (Narasiṁha) and Gaṇeśa is presented as complementary for protection and obstacle-removal.
The Nāgara Khaṇḍa tīrtha where Narasiṁha-Hari and Vināyaka are present, with Vināyaka explicitly linked to Arjuna’s installation.
No date-specific rite here; the verse identifies the deities and their promised functions (sarva-kāma-prada, sarva-vighna-hara).