Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 39
एतानि देवसद्मानि मदीयानि नरो भुवि । यो यं काममभिध्याय पूजयेच्छ्रद्धयाऽन्वितः । प्रसादादेव युष्माकं तस्य तत्स्यादसंशयम्
etāni devasadmāni madīyāni naro bhuvi | yo yaṃ kāmamabhidhyāya pūjayecchraddhayā'nvitaḥ | prasādādeva yuṣmākaṃ tasya tatsyādasaṃśayam
“ศาสนสถานทิพย์เหล่านี้เป็นของข้าพเจ้าบนแผ่นดิน ผู้ใดระลึกปรารถนาสิ่งใด แล้วบูชาที่นี่ด้วยศรัทธาเพื่อสิ่งนั้น ด้วยพระกรุณาของท่านทั้งหลาย ผลที่ปรารถนานั้นจักบังเกิดแก่เขาแน่นอน ปราศจากข้อสงสัย”
A presiding deity of the tīrtha/temple (contextual, not explicitly named in the snippet)
Type: kshetra
Scene: A cluster of radiant shrines on earth is proclaimed ‘mine’; a devotee stands with offerings, mentally forming a desire, while brāhmaṇas/priests bestow blessings; the atmosphere suggests certainty of boon through grace.
FAQs
Faithful worship at a sanctified shrine, supported by divine grace, yields the intended fruit; śraddhā and prasāda are central.
The verse praises the local ‘devasadmāni’ (divine shrines) within the Nāgara Khaṇḍa’s Tīrthamāhātmya context; the precise place-name is implied by the surrounding narrative.
Pūjā (worship) performed with śraddhā, while mentally focusing on one’s dhārmic desire (kāma) as the intention.