Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 72
ततः स पार्थिवस्तूर्णं वसिष्ठं मुनिपुंगवम् । समाहूयाब्रवीद्वाक्यं दूरस्थो विनयान्वितः
tataḥ sa pārthivastūrṇaṃ vasiṣṭhaṃ munipuṃgavam | samāhūyābravīdvākyaṃ dūrastho vinayānvitaḥ
ครั้นแล้วพระราชานั้นรีบอัญเชิญพระฤษีวสิษฐะ ผู้เป็นยอดแห่งมุนีทั้งหลายมา แล้วทรงยืนอยู่ห่าง ๆ ด้วยความนอบน้อม และตรัสถ้อยคำดังนี้
Narrator (contextual)
Scene: The king stands at a respectful distance before Vasiṣṭha, hands folded; Vasiṣṭha sits serene like a flame of tapas; the space between them visually encodes impurity and reverence.
FAQs
True repentance expresses itself as humility and reverence toward dharma-teachers before seeking remedies for sin.
No specific tīrtha is mentioned in this verse.
No ritual is detailed here; it narrates the proper approach to a sage prior to receiving prāyaścitta.