Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 24
एवमुक्त्वा स विप्रेन्द्रो जगाम निजमाश्रमम् । बभूव सोऽपि भूपालो व्याघ्रो रौद्रतमाकृतिः
evamuktvā sa viprendro jagāma nijamāśramam | babhūva so'pi bhūpālo vyāghro raudratamākṛtiḥ
ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว พราหมณ์ผู้ประเสริฐนั้นก็กลับสู่อาศรมของตน ส่วนพระราชานั้นเองก็กลายเป็นเสือผู้ดุร้าย มีรูปอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
Narrator (contextual, unspecified in snippet)
Type: kshetra
Scene: Durvāsā departs to his hermitage; simultaneously the king’s body contorts into a tiger—muscular, striped, eyes blazing—capturing the instant of curse fruition against a forested backdrop.
FAQs
A curse functions as immediate karmic consequence, driving the soul toward a later redemptive encounter with the sacred.
The verse advances the tīrtha-māhātmya plot toward the liṅga-darśana that grants liberation, though no location-name is stated here.
None; it narrates the effectuation of the curse and the sage’s departure.