Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 50
श्रीभगवानुवाच । तपस्ते मत्प्रसादेन वृद्धिं शस्यति नित्यशः । स्थानेऽत्र भवता सार्धमहं स्थास्यामि सर्वदा
śrībhagavānuvāca | tapaste matprasādena vṛddhiṃ śasyati nityaśaḥ | sthāne'tra bhavatā sārdhamahaṃ sthāsyāmi sarvadā
พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “ด้วยพระกรุณาของเรา ตบะของท่านจักเจริญงอกงามและบังเกิดผลเป็นนิตย์ และ ณ สถานที่นี้เอง เราจักสถิตอยู่ร่วมกับท่านเสมอไป”
Śiva (as Śrī Bhagavān)
Tirtha: Ānandeśvara
Type: kshetra
Listener: Maṅkaṇaka (sage)
Scene: Mahādeva speaks as Bhagavān, granting grace: the ascetic’s tapas will increase, and Śiva will remain forever at that spot—suggesting the birth of a shrine.
FAQs
Austerity reaches its true fruit through divine grace, and a tīrtha becomes powerful when the deity chooses to abide there.
The verse sanctifies “this very place” as Śiva’s enduring abode, forming the basis for the local Ānandeśvara-sthala within the chapter’s tīrtha narrative.
No direct rite is stated; the focus is on Śiva’s boon that ensures the uninterrupted growth of tapas.