Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 24
देवा ऊचुः । कालेया इति दैत्या ये हतशेषाः सुरैः कृताः । ते समुद्रं समाश्रित्य निघ्नंति शुभकारिणः
devā ūcuḥ | kāleyā iti daityā ye hataśeṣāḥ suraiḥ kṛtāḥ | te samudraṃ samāśritya nighnaṃti śubhakāriṇaḥ
เหล่าเทพตรัสว่า: ‘อสูรไทตยะที่เรียกว่า กาเลยะ ซึ่งเหลือรอดหลังถูกเหล่าเทวะปราบ ได้อาศัยมหาสมุทรเป็นที่พึ่ง; จากที่นั่นพวกมันเข่นฆ่าผู้กระทำความมงคลและเกื้อกูลโลก’
Devas
Tirtha: Mahārṇava/Samudra (contextual)
Type: kshetra
Scene: The devas speak gravely, describing the surviving Kāleya daityas hiding in the ocean and attacking beneficent beings; the mood turns urgent and protective.
FAQs
When adharma hides behind strongholds, divine forces seek dhārmic means to restore protection for the righteous.
The narrative is set within the Nāgarakhaṇḍa’s tīrtha framework; this verse highlights the ocean as the demons’ refuge rather than a pilgrimage site.
None; it introduces the crisis that motivates a later sacred act and its tīrtha-related outcome.