Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
चकार परया भक्त्या तत्पादाब्जमनुस्मरन् । तथा तस्य तु भार्या या नाम्ना शाकंभरी स्मृता
cakāra parayā bhaktyā tatpādābjamanusmaran | tathā tasya tu bhāryā yā nāmnā śākaṃbharī smṛtā
เขากระทำกิจนั้นด้วยภักติอันยิ่ง ระลึกถึงพระบาทดุจดอกบัวของพระผู้เป็นเจ้าอยู่เนืองนิตย์ และภรรยาของเขา ผู้เป็นที่รู้จักนามว่า ‘ศากัมภรี’ ก็ได้กระทำเช่นเดียวกัน
Narrator (Purāṇic narrator; likely Sūta/Lomaharṣaṇa in Nāgarakhaṇḍa frame)
Tirtha: Nimbēśvara (contextual)
Type: kshetra
Scene: Duḥśīla performs worship with intense remembrance of the Lord’s lotus-feet; beside him stands his wife Śākaṃbharī, mirroring his devotion and participating in the rite.
FAQs
Single-minded remembrance of the Lord’s feet, done with intense devotion, sanctifies one’s actions and life.
The narrative belongs to the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya, within the Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya stream (Nimbēśvara–Śākaṃbharī context).
The verse emphasizes bhakti and continuous remembrance (anusmaraṇa) as the inner discipline accompanying righteous acts.