Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 4
भर्तृयज्ञ उवाच । सिद्धेश्वर इति ख्यातो महादेवो महीपते । तस्योत्पत्तिस्त्वया पूर्वं श्रुतात्र वदतो मम
bhartṛyajña uvāca | siddheśvara iti khyāto mahādevo mahīpate | tasyotpattistvayā pūrvaṃ śrutātra vadato mama
ภฤตฤยัชญะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา ผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดิน พระมหาเทพ ณ ที่นี้เลื่องลือด้วยนามว่า ‘สิทธิศวร’ กำเนิดของพระองค์ท่านเคยสดับมาแล้วก่อนหน้านี้; ถึงกระนั้นจงฟังเถิด เมื่อข้าพเจ้าจะเล่ากล่าวอีกครั้ง”
Bhartṛyajña
Tirtha: Siddheśvara
Type: kshetra
Listener: Mahi-pati / King (contextually Ānarta in subsequent verse)
Scene: A sage (Bhartṛyajña) addresses a king, pointing toward a Śiva shrine named Siddheśvara, beginning the origin narrative; the atmosphere is didactic and sacred.
FAQs
Śiva’s presence becomes localized and name-sanctified as a tīrtha (Siddheśvara), and hearing its origin-story is part of Purāṇic devotional culture.
Siddheśvara—Mahādeva known by this name in the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya milieu.
None explicitly; the implied practice is śravaṇa (devotional listening) to the tīrtha’s origin narrative.