तत्र यद्दीयते दानं हुतं जप्तं तथैव च । सर्वमक्षयतां याति रात्रि जागरणे कृते
tatra yaddīyate dānaṃ hutaṃ japtaṃ tathaiva ca | sarvamakṣayatāṃ yāti rātri jāgaraṇe kṛte
ในกาลนั้น ทานใดที่ถวาย โฮมะใดที่บูชา และมนต์ใดที่สวดภาวนา—ทั้งหมดนั้นย่อมเป็นผลไม่เสื่อมสูญ เมื่อได้รักษาการตื่นเฝ้าตลอดราตรี
Bhartṛyajña
Tirtha: Śivarātri-vrata (jāgaraṇa)
Type: kshetra
Listener: King (continuing recipient of instruction)
Scene: A Śivarātri night: devotees keep vigil around a Śiva-liṅga, offering lamps, performing homa, giving charity, and chanting; the teacher’s statement frames these acts as ‘imperishable’.
When devotion is intensified through vigil, ordinary acts of dharma become imperishable merit.
Not specified; the glorification centers on the Śivarātri observance itself.
Keep night-long vigil (jāgaraṇa) and perform dāna, homa, and japa for akṣaya (imperishable) merit.