Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 28
लक्ष्म्या ह्यशून्यं शयनं यथा ते देव सर्वदा । शय्या ममाप्यशून्यास्तु तथा जन्मनि जन्मनि
lakṣmyā hyaśūnyaṃ śayanaṃ yathā te deva sarvadā | śayyā mamāpyaśūnyāstu tathā janmani janmani
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ดังที่พระลักษมีทรงสถิตกับพระองค์เสมอ ทำให้แท่นบรรทมของพระองค์ไม่เคยว่างเปล่า ฉันใด ขอให้แท่นนอนของข้าพเจ้าก็มิให้ว่างเปล่าเช่นนั้น—ทุกภพทุกชาติ
Sūta (mantra portion voiced as the worshipper’s petition)
Type: kshetra
Scene: Viṣṇu/Kṛṣṇa depicted with Lakṣmī seated close (couch/bed motif), while a devotee prays for an unbroken household union through many births.
FAQs
Auspicious domestic life is envisioned as sustained companionship, modeled on the inseparability of Lakṣmī and Viṣṇu.
The verse is mantra-based and not explicitly geographical; it belongs to a broader tīrtha/vrata narrative.
A devotional petition recited during worship, asking for enduring conjugal auspiciousness across lifetimes.